அங்காடித் தெரு

தமிழ்நாட்டின் பரப்பளவில் மூன்று கோடியே 20 லட்சத்தில் ஒரு பங்கு மட்டுமே உள்ள 10 மீட்டர் அகலமும் 405 மீட்டர் நீளமும் கொண்ட ஒரு குறுகலான தெருவில் இருந்து மட்டும் தமிழ்த் தொலைக்காட்சிகளுக்கு 10 சதவிகிதத்திற்கு குறையாமல் விளம்பரம் வருகிறது என்றால் சந்தேகமில்லாமல் அது சென்னை தியாகராயர் நகர், ரங்கநாதன் தெருவிலிருந்து தான்!

மாம்பலம் - தியாகராயர் நகர் தொடர் வண்டி நிலையத்திற்கும் வடக்கு உஸ்மான் சாலைக்கும் இடையில் அமைந்திருக்கும் அந்தத் தெருவில் தான் சென்னையின் மக்களின் பெரும்-பகுதியினரின் பேஷன் மாற்றம் நிர்ணயிக்கப்-படுகிறது. நெரிசலான பல மாடிக் கட்டடங்-களிலும், சின்னச் சின்ன சந்துகளிலும், பொந்துகளிலும் உள்ள கடைகளில் பணியாற்றுவோர், தெருவின் இரு ஓரங்களிலும், மத்தியிலும் நீளமாக 'தெருவே உலகம்; ஊனுடம்பே கடை' என தானே விற்பனையக-மாக மாறிப்போய் வியாபாரம் செய்வோர் என பல்லாயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கையும் இந்தத் தெருவில் தான் எந்த மாற்றமும் அற்று ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.

சென்னையில் வசிப்போர் இந்த இடத்தை-யோ, அதன் நெருக்கத்தையோ அறியாமல் இருந்திருக்க முடியாது. ஒரே கடையில் எல்லாவற்றையும் 'அள்ளிக்' கொள்ளும் வாய்ப்புக்காகவும், தங்களுக்குப் பிரியமான நட்சத்திரங்கள் பரிந்துரைக்கும் கடை என்பதற்காகவும், நட்சத்திரங்கள் விளம்-பரங்களில் தோன்றி அழகாக்கிய (அழுக்காக்கிய) உடைகளை தாங்களும் வாங்க வேண்டும் என்ற ஆர்வத்திலும் ஒவ்வொரு நாளும் அங்கு கூடுவோர் ஆயிரம். வண்ண வண்ண துணிகளை அணிந்து நிற்கும் பொம்மைகளை, அந்த உடைகளுக்காக பார்த்த அவர்கள், எப்போதாவது அக்கடையில் இயந்திர பொம்மைகளாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் மனிதர்களைப் பார்த்திருப்பார்களா? இயக்குநர் வசந்த பாலன் பார்த்திருக்கிறார். அதுதான் "அங்காடித் தெரு".

சென்னையில் முழுதும் குளிரூட்டப்பட்ட 5 மாடிக் கட்டடத்தில் இயங்கும் செந்தில் முருகன் ஸ்டோர்ஸ் கடையில் வேலைக்கு ஆள் எடுப்பதற்காக திருநெல்வேலி ஜங்சன் அருகில் நடைபெறும் சிறப்பு முகாமில், எப்படியேனும் தேர்வாகி வீட்டைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் குவிந்திருக்கும் இளைஞர்களில் ஜோதிலிங்கமும் ஒருவன். ஆள் இல்லா லெவல் கிராசிங்கில் ரயிலில் சிக்கிச் சிதறிய ஆட்டோ விபத்தில் தந்தையை இழந்ததால், பள்ளியில் முதல் மதிப்பெண் பெற்று, தான் முடித்த 12-ஆம் வகுப்பிற்குப் பிறகு மேல் படிப்புக்கு வழியின்றி குடும்பத்தைக் காக்க வேலை தேடியவன். அவன் நண்பன் மாரிமுத்துவோ, தேர்வில் தோல்வியடைந்து சினேகா அக்கா இருக்கும் ஊருக்கு செல்லும் ஆர்வத்தில் 'அப்பா சந்நியாசம் போய்விட்டதாக'க் கூறி பணியில் சேர்ந்திருப்பவன். 'நம்ம ஆளுகளா பார்த்து எடுங்க. அப்பா இல்லாதவன், அக்கா, தங்கச்சி இருக்கிறவனாப் பாத்து வேலைக்கு எடுங்க. அப்பத்தான் பொத்திக்கிட்டு வேலை பார்ப்பானுங்க' என்ற தகுதிகளின் அடிப்படையில் தான் ஆள் தேர்வு நடைபெறுவதால் படிப்பு கவலை இல்லை. 'எச்சிக்கையை ஓட்டினா ஆயிரம் காக்காய்' கிடைக்கும் வாய்ப்பிருந்தும், தேரிக் காட்டில் கிடந்துழலும் 'நம்ம' பயலுகளுக்கு தன்னா-லானதை செய்யும் பேருள்ளத்தோடு இவர்களை 'கொத்தடிமை' வேலைக்கு எடுத்துக் கொள்கிறார் அண்ணாச்சி.

ஆம். சேல்ஸ் 'மேன்' வேலை என்று தான் சொல்லி அழைத்து வருகிறார்கள்... ஆனால் மனிதனாய் மதிக்கத்தான் யாரும் இல்லை. சிறையினும் கொடிய அவர்களின் அன்றாட வாழ்க்கை திரையில் விரிகிற போது-தான், இப்படியும் இருக்குமா என்று சந்தேகக் கண்ணோடு வியக்கிறார்கள் பார்வையாளர்கள். ஆனால், "நான் காட்டியது கொஞ்சத்திலும் கொஞ்சமே.. மனித உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளித்து என்னால் இதை மட்டும்தான் காட்ட முடிந்தது" என்கிறார் இயக்குநர்.

ஆண், பெண் இரு பாலரின் கடுமையான உழைப்பு, ஒரு நிமிடம் ஓய்வென்றோ, களைப்பென்றோ அமர்ந்தாலும் அவர்கள் சந்திக்கும் அடி, உதை, பாலியல் தொல்லைகள் என்று காட்சிக்குக் காட்சி, அந்தக் கண்ணாடிக் கூண்டுகளுக்குள் அடைபட்டுக் கிடக்கும் நவீன கொத்தடிமைகள் அனுபவிக்கும் கொடுமைகளி-லிருந்து சில பருக்கைகள் மட்டுமே காட்டப்-படுகிறது. வகை தொகையில்லாமல் நடக்கும் இந்த வன்கொடுமைகள் வெளித் தெரியாமல் இருக்க காவல், தொழிலாளர் நலன் உள்ளிட்ட ஒவ்வொரு துறைக்கும் 'கொட்டி அழும்' அண்ணாச்சியின் துயரம்(!?) கூட பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது.

காலை 8 மணியிலிருந்து இரவு 12 மணி வரை நின்று கொண்டே பணியாற்றியதால் ரத்தக்-குழாயில் கெட்ட ரத்தமெல்லாம் சேர்ந்து வெரிக்கோஸ் நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் ஒருவரைக் காட்டும் போது ஒரு நிமிடம் நாம் உறைந்து தான் போகிறோம். செந்தில் முருகன் ஸ்டோர்ஸில் மட்டுமல்லாமல், அந்த அங்காடித் தெருவில் காலத்தை ஓட்டும் பல்வேறு கதாபாத்திரங்களின் வழியே குட்டிக் குட்டிச் சிறுகதைகள் திரைக்கதைக்குள் வந்துபோ-கின்றன. பிச்சையெடுத்து வாழ்ந்துவந்த வளர்ச்சி குறைந்த மாற்றுத்திறனாளி, தான் கட்டிக்-கொண்ட முன்னாள் பாலியல் தொழிலாளியின் கர்ப்பத்தில் இருக்கும் குழந்தை தன்னைப்-போலவே வளர்ச்சி குறைவற்று இருந்துவிடக்-கூடாது என்று கடவுளை வேண்டியிருக்க பிறந்த குழந்தையோ அவரைப் போலவே இருக்கிறது. மிகுந்த சோகத்தோடு செல்லும் அவரது நிலைக்கு மாறாக மிகுந்த மகிழ்ச்சியோடு செல்லும் அவரது மனைவி அதற்கு சொல்லும் காரணம் மனிதர்களின் உணர்வுகள் எப்படி-யெல்லாம் இருக்கின்றன என்பதற்கு ஓர் அற்புதமான சான்று.

ஒரே அறையில், புரண்டு படுக்கக்கூட இடமின்றி, சரக்கு மூட்டைகளைப் போல் சாய்ந்துகிடப்பதையும், அண்டா சோற்றுக்குள் தட்டை விட்டு அதற்குள் போட்டியிடும் 20 தட்டுகளிடமிருந்து தட்டி விடாமல் சோற்றை எடுக்கும் சாமர்த்தியத்தையும், ஒரு நிமிடம் தாமதமானாலும் ஒரு ரூபாய் பிடிக்கப்படும் சம்பளத் தொகையை முழுதாக வாங்கி வீட்டுக்கு அனுப்ப அவர்கள் பொறுத்துக்கொள்ளும் அத்தனை வதைகளையும் அதன் கோரம் குறையாமல் வெளிச்சமிடுகிறது படம். ஒரே ஒரு புடவை எடுப்பதற்காக 'இதே கலர்ல' வேற என்னென்ன இருக்கோ எடுத்துப் போடுங்க..' என்று கேட்கும் போது, இரண்டுக்கு மேல் மாதிரி எடுத்துப் போடாத கடைப் பணியாளர்-களை நோக்கி எப்போதும் எரிச்சல் பார்வையைப் படரவிடும் வாடிக்கையாளர்-களுக்கு அந்த சலிப்புக்கான காரணம் இனி தெரியக் கூடும்.

முதன்மைக் கதாபாத்திரங்களான கனி (அஞ்சலி), ஜோதிலிங்கம்(மகேஷ்), கங்காணி (இயக்குநர் ஏ.வெங்கடேஷ்), அண்ணாச்சி (பழ.கருப்பையா) மற்றும் கனியின் தோழியாக வந்து இறந்துபோகும் செல்வராணி, மாரிமுத்து ஆகியவற்றை ஏற்றிருக்கும் அனைவரும் வெகு அழகாக தங்கள் பங்கைச் செய்துள்ளனர். வீட்டு வேலைக்கு என்று விடப்பட்டுள்ள கனியின் தங்கை பருவமடைந்துவிட அதை தீட்டு என்று நாய் கட்டியிருக்கும் இடத்திற்கு அருகில் அடைத்து வைத்திருக்கும் ஆச்சாரமான மாமியின் மனிதாபிமானம்(?!) இளங்குருத்துகள் சந்திக்கும் சொல்லொண்ணா சிக்கல்களுக்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டு. வேலைக்கு வந்த இடத்தில் விருப்பம் ஏற்பட்டு வேலைக்கு பங்கம் வந்துவிடாமல் தவிக்கும் தவிப்பு, கடுமையான சூழலில் வெளி-யேற்றப்பட்டு, இரவு தங்குவதற்கு இடமின்றி பாதுகாப்பற்ற சூழலில் அலைந்து திரிதல் என இருட்டுப் பக்கங்களிலிருந்து விடுபட்டு, ரிமோட் கவர் விற்றுக் கிடைத்த வருவாயில் மகிழ்கின்றனர் கனியும், லிங்குவும் (ஜோதிலிங்-கமும்). கட்டட வேலை செய்வோர் இரவு உறங்கும் உதயம் தியேட்டர் அருகில் சாலைக்கு வந்து அங்கு தங்கள் இருப்பிடத்தை அமைத்துக்கொள்கின்றனர்.

இரவு ரம்மியமானது சிலருக்கு; நிம்மதியானது சிலருக்கு; இனிமையானது சிலருக்கு! அதிலும் கொசு, மின்வெட்டு என்று கொஞ்சம் இடைஞ்சல் ஏற்பட்டாலும் சகலரையும் சபிக்கிறோம். ஆனால், இரவு படுக்க இடமின்றி, இன்றைக்கு உறக்கம் சாலையிலா, பாலத்துக்கு அடியிலா, சாக்கடைக்குப் பக்கத்திலா என்று சாக்குப்பையைத் தேடி அலையும் ஏதுமில்லா-தோருக்கு? இதற்கு நடுவில் தான் அவர்களின் காதலும், வாழ்க்கையும். ஒரே காட்சிதான் உலுக்குகிறது உண்மை. சாலையோரம் படுத்துறங்கும் தொழிலாளர்-களின் மீது லாரி ஏறி ரத்தச் சகதியாய் மாறிய இடத்திலிருந்துதான் தொடங்குகிறது படம். இரண்டாண்டுகளுக்கு முன் சென்னையில் நடந்த நிகழ்வுதான்! ஆனால், அதை கதாநாயகன் கனன்று எழுவதற்கான காரணமாகக் காட்டி கதநாயகனை உயர்த்திப்பிடிக்கும் வழக்கமான படங்களைப் போலல்லாமல், மனதில் தைக்கும் விதமாக அந்த உண்மையை உணர்த்தியிருக்-கிறார். கால்களை இழந்து நிற்கும் சேர்மக்-கனியைத் தன் துணையாக ஏற்று, வாழ்க்கையைத் தங்களை நம்பித் தொடங்குகின்றனர். அடுத்தவர் கடையில் வேலை தேடித் தேடி அலையாமல், தொழில் செய்யத் தொடங்கி ஒரு நேர்மறையான வாழ்க்கைக்கு வழிகாட்டுகிறார்.

இந்த நேரத்தில் நாம் சிந்திக்க வேண்டிய மற்றொன்று - அமைப்பு சாராத இந்தத் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கை. பணி நிரந்தரம், உரிய ஊதியம், உரிமைகளைக் கேட்கக் கூட முடியாமல் தவிக்கும் அல்லது தங்களுக்கென்று உரிமைகள் இருக்கின்றன என்பது கூடத் தெரியாத இந்தத் தொழிலாளர்களுக்காக ஒரு குரல் எழும்ப வேண்டியதன் அவசியத்தையும் இப்படம் உணர்த்துகிறது. செந்தில் முருகன் ஸ்டோர்ஸ் என்பது கற்பனைப் பெயராக இருக்கலாம்; அல்லது ஏதோ ஒரு கடையை உங்களுக்கு நினைவுபடுத்துவதாக இருக்கலாம். ஆனால் இது ஏதோ ஒரு கடையில் மட்டும் நடப்பதல்ல; ரங்கநாதன் தெருவின் கதை மட்டுமல்ல என்பதை நாம் உணர வேண்டும். தமிழரின் வாழ்க்கையைப் பதிவு செய்யத் தவறிய தமிழ் சினிமாக்களின் மத்தியில், முக்கிய பதிவுகளில் ஒன்றாக வெளிவந்திருக்கிறது அங்காடித் தெரு.

வாழ்க்கையின் பக்கங்களில் வெகு இயல்பாக நாம் கடந்துபோகும், காண மறுக்கும், உணராமல் தவிர்க்கும், நெஞ்சைச் சுடும் நிஜங்-களை இயல்பான கதையோட்டத்தில் அமைந்த நேர்த்தியான திரைக்கதையோடு கண் முன் நிறுத்தியிருக்கிறார் இயக்குநர் வசந்த பாலன். வரலாறுகள் எல்லாம் வெற்றிபெற்றோரைப் பற்றி மட்டுமே பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது வாழ்க்கையின் வெவ்வேறு கட்டத்திலும் தோல்வியடைந்தவனைப் பற்றிப் பதிவு செய்த இவரது "வெயில்" திரைப்படம் தமிழ் சினிமாவிற்குக் கிடைத்த புதிய பரிமாணம். 'அங்காடித் தெரு' வசந்தபாலனுக்கு ஒரு புதிய பரிணாமம்.

- சமா.இளவரசன்

உண்மை மே 01-15 2010

பேராண்மை: சமூகநீதியின் வெற்றி!

தமிழ் அல்லது இந்திய சினிமாக்களைப் பொறுத்தவரை காடுகளும் மலைகளும், மலை சார்ந்த பகுதியும் ஒன்று நாயகன் நாயகி காதல் காட்சிக்குப் பயன்படும் அல்லது, திகில் காட்சி, சண்டைக் காட்சிகளுக்குப் பயன்படும். அவ்வாறே, மலைவாசி பூர்வகுடி மக்கள் என்போர் "ஜும்பாலே.. ஜும்பாலே.." பாடியபடி நடனமாடி நாயகன் நாயகிக்கு மாலை சூடவோ, அல்லது நகைப்புக்குரிய மனிதர்களாக காட்டவோ பயன்படுவர்.

பேராண்மை' படமும், காட்டையும், காட்டு மக்களையும் சுற்றித்தான் எடுக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இதுவரை தமிழ்ப் படங்கள் காணாத நாயகன், காணாத இடங்கள் என ஒவ்வொன்றிலும் வேறுபட்டு நிற்கிறது படம். திரைத் தொழில்நுட்பமும், ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் மீதான சமூக அக்கறையும் கொண்ட 'மக்கள் இயக்குநர்' ஜனநாதனின் இயக்கத்தில் 'ஜெயம்' ரவி நடித்து வெளிவந்திருக்கும் படம் தான் 'பேராண்மை'.

என்.சி.சி. பயிற்சிக்காக மலைப்பகுதிக்கு வருகிறார்கள் கல்லூரி மாணவிகள். அவர்களின் பேராசிரியராக ஊர்வசி. அக்காட்டுப் பகுதிக்கு ரேஞ்சராக கணபதி ராம் என்ற கதாபாத்திரத்தில் பொன்வண்ணன். 2000 ஏக்கர் காட்டுக்கு பொறுப்பாளராகவும், மாணவிகளுக்கு பயிற்சி அளிப்பவராகவும் மலைவாழ் சமூகத்திலிருந்து படித்து முன்னேறி பதவிக்கு வந்திருக்கும் இளைஞர் துருவனாக ஜெயம் ரவி. அலுவலகப் பணியாளராக வடிவேலு.

மாணவிகள் பயிற்சிக்கு வரும் வழியில், மலை வாழ் மக்களுடன், கோவணம் தரித்தபடி எருமை மாட்டுக்கு பிரசவம் பார்க்கும் துருவனைப் பார்க்கிறார்கள். பின்னர் அவரே தங்களுக்கு பயிற்சியாளராக வருவது கண்டு 'இந்தக் காட்டுவாசியா நமக்கு கற்றுத் தருவது? ரிசர்வேசன் கோட்டாவில படிச்சுட்டு வந்த இவனுக்கு என்ன தெரியும்?' என்று வெறுப்புக் கொள்கிறார்கள் அதில் சில மாணவிகள்.

எப்படியேனும் துருவனை தங்களுக்கு பயிற்சியளிப்பதில் இருந்து மாற்றிவிட வேண்டும்' என்று அய்ந்து மாணவிகள் புகார் அளிக்கவும், பழி சுமத்தவும் செய்கிறார்கள். ஏற்கெனவே துருவனின் மீது ஜாதி ரீதியாக வெறுப்பும் ஏளனமும் கொண்டிருக்கும் கணபதிராம் அதனைப் பயன்படுத்தி துருவனை மட்டம் தட்டவும், தண்டனை வழங்கவும் முன்வருகிறார். எதையும் பொறுமையுடன் சமாளிக்கும் துருவன், முதல் கட்டப் பயிற்சி முடித்து காட்டுக்குள் செல்லும் பயிற்சிக்காக மாணவிகளைத் தேர்ந்தெடுக்கும் போது, சரியாகப் பயிற்சி எடுக்காத அந்த அய்ந்து மாணவிகளுக்குத் தான் பயிற்சி தேவை என்று அவர்களையே தேர்ந்தெடுக்கிறார்.

அதே வேளையில், இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சித் துறை இயற்கை வேளாண்மைக்கு உதவுவதற்காக பசுமை -1 என்ற ராக்கெட்டை விண்வெளியில் செலுத்த இருக்கிறது. இயல்பாகவே குறும்புத் தனமும், துருவன் மேல் அசூயையும் கொண்டுள்ள மாணவிகள் (துருவன் மீது நேசப் பார்வை வீசும் அஜிதா தவிர), துருவனின் பேச்சைக் கேட்காமல் செயல்பட்டதில், வந்த வாகனத்தையும் இழந்து, மாலையே பயிற்சியகத்திற்கு திரும்ப முடியாதபடி நடுக்காட்டில் மாட்டிக் கொள்கிறார்கள். அவ்விரவில், மனித நடமாட்டமற்ற காட்டுப்பகுதியில், இரண்டு வெள்ளைக்காரர்கள் உலாவுவதைப் பார்க்கும் ஒரு மாணவி அதுகுறித்து துருவனிடம் சொல்ல, அவர்கள் இருவரல்ல... 16 பேர் இருப்பதைக் காண்கிறார்கள். அவர்களின் திட்டம் ராக்கெட் ஏவுவதைத் தடுப்பதாக இருக்கும் என்பதை ஊகிக்கும் துருவன், மாணவிகள் அய்வரின் துணையுடன் அதை முறியடிக்கத் துணிகிறார்.

உடனடித் தொடர்போ, தகவலோ இன்றி, காட்டுக்குள் சென்ற துருவனும் மாணவியரும் திரும்பி வராததால், துருவன் மீது புகாரை வலிந்து பெற்றுக் கொண்டு, படையுடன் காட்டுக்குள் நுழைகிறார் கணபதிராம். மழைவாழ் மக்களின் இருப்பிடத்திலிருந்து அவர்களை விரட்டியும், தகவல் சொல்ல வந்து சேற்றில் சிக்கி இறந்து போன மாணவி அஜிதாவின் பிணத்தைக் காட்டி, துருவனை சுடுவதற்கு அனுமதி வாங்கியும் தனது அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துகிறார்.

மறுபுறம் நான்கு மாணவிகளுடன் தன்னால் இயன்ற அளவு, சர்வதேச கூலிப் படையின் சதியைத் தடுத்து நிறுத்த முயல்கிறார் துருவன். இரண்டு மாணவிகளின் உயிரைப் பலி கொடுத்து, தங்கள் உயிரைப் பணயம் வைத்து நாட்டுக்காக துருவன் உள்ளிட்டோர் போரிடுகிறார்கள்; முடிவில் அவர்கள் முயற்சி வெற்றிபெறுகிறது.

கணபதிராம் வீரதீரச் செயல்களுக்கான விருது பெறுகிறார். அடுத்த கல்லூரி மாணவிகளின் பயிற்சியைத் தொடங்குகிறார் துருவன்.

ஒரு வேளை இந்தக் கரு விஜயகாந்த் கையிலோ, மற்ற இயக்குநர்கள் கையிலோ கிடைத்திருந்தால், சர்வதேச கூலிப்படை- பாகிஸ்தான் சதியாகியிருக்கும். நாயகன் மீதான வெறுப்பு கல்வி அறிவற்ற ஏழை என்ற அளவில் மொன்னையாக காட்டப்பட்டிருக்கும். நாயகிகளின் கனவுப் பாட்டு இரண்டு மூன்றாவது இருந்திருக்கும். அய்யய்யோ... இன்னும் என்னவெல்லாம் நடந்திருக்குமோ நினைக்கவே பயமாக இருக்கிறது.

சரி, ஒரு திரைப்படம் என்ற அளவில், இயக்குநர், ஒளிப்பதிவாளர், கலை இயக்குநர் உள்ளிட்ட அனைத்துக் கலைஞர்களின் பணியும் வியக்க வைக்கிறது. தமிழ் சினிமாவை அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்த்துவோம் என்று அனைவரும் வாயில் படம் எடுத்துக் கொண்டிருக்க, உண்மையில் ஒரு ஹாலிவுட் படத்திற்கு இணையான வியத்தகு காட்சிகளோடு, அதை சத்தமில்லாமல் செய்து காட்டியிருக்கிறார் இயக்குநர் ஜனநாதன்.

பொத்தாம் பொதுவான பார்வையில்லை. எல்லா ஆயுதத்தையும், எதற்கென்றே தெரியா மல் பயன்படுத்தும் படங்கள் மத்தியில், ஒவ்வொரு ஆயுதத்தையும் எதற்கு இது, எப்படிப் பயன்படுத்துவது என்பது வரை சொல்லிக் காட்டுவது ஒன்றே மற்றவற்றிலிருந்து இப்படத்தை வேறுபடுத்திக் காட்டிவிடும்.

ஆனால் அவற்றையெல்லாம் தாண்டி என்ன இருக்கிறது இந்தப் படத்தில்? நிச்சயம் இருக்கிறது.

உயிரியல் ஆயுதங்களைப் பரிசோதிக்கும் கூடமாக மூன்றாம் உலக நாடுகளின் மக்கள் எப்படிப் பயன்படுத்தப்படுகிறார்கள் என்பதை ஈ' படத்தில் சொன்னது போல, வளரும் நாடுகளை ஒழிக்க நினைக்கும் சர்வதேச முதலாளித்துவத்தை உரித்துக் காட்டும் சர்வதேச அரசியல் குறித்த சிந்தனை இருக்கிறது இந்தப் படத்தில்!

ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் அரசியல் இருக்கிறது இந்தப்படத்தில். ஆம். இரண்டாயிரம், மூவாயிரம் ஆண்டுகளாக இயற்கையோடு வாழ்ந்துவரும் மலைவாழ் மக்கள் மீது, மண்ணின் மைந்தர்கள் மீது வந்தேறிகள் நடத்தும் வன்முறை பதிவாகியிருக்கிறது இந்தப் படத்தில்!

அடக்கி வைக்கப்பட்ட அறிவை வெளிக்கொண்டு வந்தாலும், அதன் மீது தங்கள் அதிகாரத்தைப் பாய்ச்சி நசுக்க நினைக்கும் அதிகார மனநோயாளிகளின் ஆரிய சர்வாதிகாரத்தின் உண்மை முகம் வெளிச்சமிடப்படுகிறது இந்தப் படத்தில்!

உழைப்பைச் சுரண்டிச் சுரண்டியே உயர்ந்து வந்த உலுத்தர்களின் அடையாளம் காட்டப்படுகிறது இந்தப் படத்தில்!

"செருப்புத் தைக்கிறவன் பிள்ளை செருப்பு தான் தைக்கணுமா? மலம் எடுக்கிறவன் பிள்ளை மலம்தான் எடுக்கணுமா? நாங்கள் லாம் படிச்சு அதிகாரியா வரக்கூடாதா?" என்று காலம் காலமாய் தேங்கி நிற்கும் கேள்வி உரத்து கேட்கப்படுகிறது இந்தப் படத்தில்!

ஒரு படத்தில் இத்தனையுமா? ஆம்.. இருக்கிறது... இன்னும் இருக்கிறது!

காரணம்... இதையெல்லாம் சொல்லத் தெரியும் என்பதையும், பன்னீர் செல்வம்' என்று பெயரிட்டு கறுப்பான ஆளைக்காட்டி லஞ்சப் பேர்வழி யாகவும், அங்கவை, சங்கவை என்று கறுப்பான மகளிரை நகைப்பிற்கிடமாகவும் காட்டும் அரசியல் சுஜாதாக்களுக்கு தெரியுமென்றால்...

கறுப்புச் சட்டை அணிவித்து ரவுடி அரசியல்வாதி என்று பாரதிராஜாவை நடிக்க வைக்கும் அரசியல் மணிரத்னங்களுக்கு தெரியுமென்றால்... அதே வழியில் 'டாக்டர் ராம கிருஷ்ணன்' என்று பன்னாட்டு மக்கள் விரோத அறிவியல் ரவுடிகளையும், 'கணபதி ராம்' என்று ஜாதி வெறியர்களையும் அடையாளம் காட்டும் அரசியல் எங்களுக்கும் தெரியும் என்று புரிய வைக்கப்பட்டிருக்கிறது இந்தப் படத்தில்!

"அகமும் புறமும் வென்றவன்' - இது தான் பேராண்மைக்கு ஜனநாதன் தந்த விளக்கம்" என்று கவிப்பேரரசு வைரமுத்து சொன்னார். அப்படி ஒரு பாத்திரப் படைப்புதான் துருவன். 'நிர்வாணமாய் வரச் சொன்னான்' என்று திட்டமிட்டு குற்றம் சாட்டி, தண்டனை பெற்றுத் தரும்போதும் பொறுமை காத்து, தண்டனையை ஏற்றுக் கொள்ளும் துருவன், பின்னொரு கணத்தில் சொல்வார், "எங்க மக்களுக்கு தலைப்பிரசவம் பார்க்கிறதுக்கு என்னைதான் கூப்பிடுவாங்க.. என்னுடைய பார்வையில் நிர்வாணம்கிறதே வேற".

"அய்ந்து பெண்களை தனியாய் ஒரு ஆணுடன் அனுப்பும்போது நம்பிக்கையாய் அனுப்ப துருவனை விட்டால் யார் இருக்கிறார்" என்று கல்லூரிப் பேராசிரியையின் நம்பிக்கையும், துருவனை 'ரேப்பிஸ்ட்'டாக சித்தரிக்க முயலும் கணபதிராமிடம் "கற்பழிப்புங்கிறதே எங்க இனத்தில கிடையாது சார்" என்று பதறும் வடிவேலுவின் தவிப்பும் அகத்தை வென்ற துருவனின் பேராண்மையைப் படம் பிடிக்கின்றன.

மாணவிகளின் குறும்புத் தனத்தைக் காட்டவும், இன்றைய இளைய தலைமுறை யின் போக்கைக் காட்டவும் இயக்குநர் பயன்படுத்தியிருக்கும் இரட்டை அர்த்த வசனங்களைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. பொறுத்துக் கொள்ள முடியவில்லை; தவிர்த்திருக்கலாம்.

மலைவாழ் மக்கள் மீதுதான் இத்தகைய பாலியல் வன்கொடுமைகள் நிகழ்த்தப்பட்டிருக்கின்றன என்பது வரலாறு நமக்குக் காட்டும் உண்மை. பூர்வகுடி மக்களை, அவர்களின் மண்ணிலிருந்து விரட்ட அதிகார வர்க்கம் எப்படியெல்லாம் நடந்துகொண்டிருக்கிறது என்பதை ஒரு காட்சியில் உணர்த்தி விடுகிறார். துருவன் மீது பழிபோட்டு, அவனைத் தேடுகிறோம் என்று பழங்குடி மக்களை ஊரைக் காலி செய்யச் சொல்லும்போது அதிகாரம் நிகழ்த்துகிற வன்முறை கோபத்தையும், கண்ணீரையும் ஒருங்கே வரவழைக்கிறது. 'நீங்கள்லாம் படிக்க ஆரம்பிச்சிட்டா நாங்க என்னடா பண்றது?' என்று புத்தகங்களைத் தூக்கிப் போட்டு எரிக்கும்போது பார்ப்பனீயத்தின் விஷ நாக்குகள் எவ்வளவு தூரம் நீண்டிருக்கிறது என்பது புரியும்.

"படிக்கலைன்னா தான் அடிப்பாங்க... இவங்க படிச்சா அடிக்கிறாங்க" என்றபடி கரும்பலகையைக் காப்பாற்றும் குழந்தைகளின் வசனம், ஏதோ சாதாரணமானதல்ல... முதல் தலைமுறையார் படிக்க ஆவல் கொண்டு பள்ளிக்குப் போன ஒவ்வொரு ஒடுக்கப்பட்ட இனக் குழந்தையும் அனுபவித்த கொடுமை யின் வெளிப்பாடு. அத்தனை வன்முறையையும் நிகழ்த்திவிட்டு, "இப்போ தெரியுதாடா 'அரசு, அரசாங்கம், அதிகாரம்'ன்னா என்னன்னு?" என்று கொக்கரிக்கும்போதும், ஜாதியை வைத்து இழிவு செய்யும் போதும், துருவனின் வெற்றியத் திருடி கணபதிராம் விருது வாங்கும்போதும் திரையரங்கில் மக்களின் கோபத்தின் வெப்பத்தை உணர முடிகிறது. ஆங்காங்கே விளையாடியிருக்கும் சென்சாரின் கத்திரிக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும். காரணத்தை பெட்டிச் செய்தியில் காண்க.

ஒவ்வொரு காட்சியிலும், ஏதாவதொன்றச் சொல்லிவிடும் தவிப்பு இருக்கிறது இயக்குநரிடம். ஆனால் பிரச்சாரம் என்ற பாணியிலன்றி, வெகு இயல்பாகச் சொல்லிச் செல்கிறார். பொதுவுடைமையின் அடிப்படையை இவ்வளவு எளிதாகச் சொல்லிவிட முடியுமா? உழைப்புதான் அத்தனைக்கும் காரணம் என்பதை மிகமிக எளிதாக அரசியல் பொருளாதாரம் என்று வகுப்பாகவே எடுத்துவிடுகிறார். (போனஸ், படி உயர்வு பிரச்சினைகளைத் தாண்டி கம்யூனிஸ்டுகள் கூட இத்தனை ஆண்டுகளில் இதைச் சொல்லியிருப்பார்களா என்பது சந்தேகமே!)

"தமிழனோட வீரத்தை உலகமே பார்த்து வியக்குது" என்ற வசனத்தின் அர்த்தத்தை விளங்கிக் கொண்டு திரையரங்கில் ஆரவாரம் கேட்கிறது. இந்திய நாட்டைக் காப்போம் என்ற உறுதியெல்லாம், இங்கு வாழும் உழைக்கும் மக்களைக் குறிக்கிறது என்பதையும், இந்தியா வல்லரசாவதெல்லாம், விவசா யத்தை நம்பி வாழும் மக்களை விட்டுவிட்டு நடக்காது என்பதையும் உணர்த்துகிறார். இயற்கை வேளாண்மை, மலட்டு விதைகள், பசுமைக்காக ராக்கெட், உழைக்கும் மக்களின் சர்வாதிகாரம் என்று இந்த வார்த்தைகளை யெல்லாம் கேட்டேயிராத இளைஞர்களின் காதுகளில் சங்காக ஊதி சர்வதேச அரசியலைப் படிக்கச் சொல்கிறார். கவிப்பேரரசு வைரமுத்து எழுதிய "காட்டுப் புலி அடிச்சு" பாடலின் அந்தக் கடவுள் பொறக்கும் முன்னே இந்த பூமிக்கு வந்தவுக' உள்பட வரிகள் ஒவ்வொன் றும் குறிப்பிடத்தக்கவை.

"கிராமப் பெண்களுக்கு மாராப்பை விலக்கி விலக்கியே காலம் போச்சு; நகரத்துப் பெண்களுக்கு முடியை ஒதுக்கிவிட்டே காலம் போச்சு" என்று தந்தை பெரியாரின் குரல் தான் துருவன் வழி கேட்கிறது. காட்டின் ரகசியத்தை, போரியல் நுணுக்கங்களை சொல்லி வரும் போதும், கன்னிவெடி குறித்து மனிதநேயர் களின் கருத்தை விதைக்கிறார். தவறான கருத்து எங்கேயும் வந்துவிடக்கூடாது என்பதில் இயக்குநரின் அக்கறை புலப்படுகிறது. இன்னும் எடுத்துச்சொல்ல ஏராளம் இருக்கிறது.. பக்கம்தான் இல்லை!

இழிவுபடுத்தப்படும்போதெல்லாம் துருவன் காட்டும் பொறுமையை யாரேனும் கேள்விக்குள்ளாக்கலாம். காலமெல்லாம் தன் பிரச்சாரத்திற்கு வந்த எதிர்ப்புகளையும், தனக்கு வந்த இழிவுகளையும் பொறுமையாகக் கையாண்ட தந்தை பெரியாரின் பொது வாழ்க்கை முறையை எண்ணிப்பார்த்தால் துருவனின் நியாய புலப்படும். ஆனால், "ரிசர்வேசன் கோட்டாவில படிச்சு வந்த உங்களுக்கு என்ன தெரியும்?னு நினைச்சுட்டோம் சார். எங்களை மன்னிச்சுடுங்க" என்று சொல்ல வைக்கிறாரே அங்குதான் இருக்கிறது முழுமையான வெற்றி!

இடஒதுக்கீட்டைக் கொச்சைப்படுத்தியும், திரித்தும், விளங்காமலும் படங்கள் வெளிவந்துள்ள சூழலில் இடஒதுக்கீட்டின் பயனை, தகுதி-திறமை என்ற மாய்மால வார்த்தைகளின் பின் ஒளிந்திருக்கும் வன்மத்தை எடுத்துக் காட்டி வெளிவந்திருக்கும் பேராண்மை படத்தை பார்ப்பதும், பரப்புவதும் சமூகநீதியிலும், ஒடுக்கப்பட்டோர் உரிமையிலும் அக்கறையுள்ள ஒவ்வொருவரின் கடமையாகும்.

-சமா இளவரசன்

சென்சாருக்கு நன்றி!

ரிசர்வேசன் கோட்டாவில் படித்து வந்தவன் என்று கொச்சைப்படுத்தும் நோக்கத்தோடு கணபதிராமும், மாணவிகளும் துருவனைப் பார்த்து கேலிசெய்யும் வசனங்களைப் பல இடங்களில் ஊமையாக்கி இருக்கிறது சென்சார் போர்டு. நீ எடுத்த மதிப்பெண் எவ்வளவு? என்று கேட்டு, மாணவிகள் மத்தியில் மட்டம் தட்ட நினைக்கும்போதும், இவங்கள்லாம் காட்டுமிராண்டித் தனமாத் தான் நடந்துக்குவாங்க என்று சொல்லும்போதும் அடுத்தடுத்த வசனங் களை வெட்டியிருக்கும் சென்சார் போர்டுக்கு, அவ்வசனங்கள் எம்மக்களை இழிவுபடுத்தும் என்பதல்ல அக்கறை. அவற்றையெல்லாம் கேட்டு விட்டால் எங்கே மக்களுக்கு கோபம் வந்து விடுமோ என்பது தான் கவலை. அந்த வகையில் சென்சார் போர்டுக்கு நாம் நமது நன்றியைச் சொல்லியே ஆக வேண்டும். காரணம், அப்படியே வசனங்கள் வந்திருந்தால் கூட காதில் விழாமல் போயிருக்கலாம்; கவனம் பெறாமல் போயிருக்க லாம். கத்திரிபட்டதால் வசனங்களில் என்ன சொல்லப்பட்டிருக்கும் என்று புரிந்து கொள்ளப் பட்டதாலும், அதை வெட்டியிருக்கிறார்களே என்ற கோபத்தாலும், திரையரங்குகளில் எதிர்க் குரல்களைக் கேட்க முடிகிறது.

'பராசக்தி'யில் "அம்பாள் எந்தக்காலத்திலடா பேசினாள்; அது பேசாது- கல்" என்று முழுதாய் சொல்ல விட்டிருந்தால் சிவாஜி கணேசன் மட்டும் தான் சொல்லியிருப்பார். ஆனால் 'கல்' என்ற வார்த்தைக்கு மட்டும் வெட்டுக் கொடுத்து, படம் பார்த்த அனைவரையும் 'கல்' என்று சொல்ல வைத்த பெருமை எப்படி சென்சாரையே சாருமோ அப்படித்தான் இந்தப்படத்திலும்! 'சுரணையற்ற எங்கள் மக்களுக்கு திரையரங்கிலும் கோபம் வருமா?' வரவைத்த சென்சார் துறைக்கு நமது நன்றியைச் சொல்லாவிட்டால் நாம் நன்றி கொன்றவர்களாவோம்...!

ஸ்லம்டாக் மில்லியனர்

ஊர் உலகமெல்லாம் பேசப்படும் பெயராகியிருக்கிறது ஸ்லம்டாக் மில்லியனர். கோல்டன் க்ளோப், பாஃப்டா என்று விருதுகளை அள்ளிக் குவித்த ரஹ்மான் அமெரிக்-காவின் உச்ச விருதான ஆஸ்கார் விருதுகளையும் இரு கைகளில் சுமந்து வந்திருக்கிறார். இத்தனை ஆண்டுகளில் இந்தியாவின் ஆஸ்கார் கனவு ஒரு தமிழனால் நனவாகியிருக்கிறது என்பதில் நாம் பெருமிதம் கொள்கிறோம். இந்தப் படத்திற்கான எதிர்பார்ப்பு இருந்த அதே நேரத்தில் எதிர்ப்புகளும் இருந்தன. அவை இப்படத்தின் புகழை வைத்து தாங்கள் புகழடைய நினைத்தவர்களின் செயலாகவும், புகழ் பெற்ற நகரின் பெருமையைக் குலைக்கிறது என்ற புலம்பலாகவும் இருந்தது.
படத்தின் பெயரை மட்டும் கேட்டுவிட்டு, படம் என்ன சொல்ல வருகிறது என்றே தெரிந்து கொள்ளாமல் கூச்சலிடும் சிலரை நாம் கண்டிருக்கிறோம். ஹேராம் படத்துக்கு காந்தி எதிர்ப்பு என்றும், சண்டியர் படத்துக்கு ஜாதியப் பார்வை என்றும் படப்பிடிப்பு நடக்கும்போதே எழுந்த எதிர்ப்புகளைப் போலத்தான் இப்படத்துக்கும் தலைப்பினால் எதிர்ப்பு வந்தது. ஸ்லம்டாக் - சேரி நாய் என்று இழிவுபடுத்தியிருப்பதாக எதிர்ப்புக் கிளம்பியது. ஸ்லம் டாக் என்று இழிவாய்ப் பேசுகிறார்கள் என்பதை எடுத்துக்காட்டுவது இழிவாகாது.

சற்சூத்ராய நமஹ என்று பார்ப்பனர்கள் சொன்னதற்கும், சூத்திர மக்களே சுரணை பெறுங்கள்! என்று நாம் சொல்வதற்கும் வேறுபாடு உண்டு.

கதை இதுதான்! விமான நிலையத்தின் ஓடுதளத்தில் விளையாடும்போது சேரி நாய்களே என்று போலீசாரால் விரட்டப்படும் சேரிச் சிறுவர்களில் ஒருவன், வளர்ந்து இளைஞனானபின் க்ரோர்பதி நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொண்டு கேள்விகளுக்கு பதிலைச் சொல்லி வெற்றியின் விளம்பில் கோடீஸ்வரனாக நிற்கும்போதும், உனக்கெப்படி பதில் தெரியும்? என்று அடித்து நைத்து விசாரிக்கப்-படுகிற நிலையைத்தான் படம் பிடிக்கிறது ஸ்லம்டாக் மில்லியனர்.

கால் சென்டரில் தேநீர் கொடுக்கும் இளைஞனான ஜமால் எப்படி பலரும் வெல்லமுடியாத க்ரோர்பதி நிகழ்ச்சியில் வெற்றி பெற முடியும்? அவன் ஏதோ சூது செய்கிறான் என்று சந்தேகம் ஏற்பட்டு காவல்துறையிடம் அவனை ஒப்படைத்து முறைப்படி(!) விசாரணை நடக்கிறது. இந்தியாவின் ஆயிரம் ரூபாய் நோட்டு எந்த வண்ணத்திலிருக்கும் என்பது கூடத் தெரியாத ஓர் இளைஞன், எப்படி அமெரிக்காவின் 100 டாலர் நோட்டில் இருக்கும் படம் பெஞ்சமின் பிராங்க்ளின் என்று சரியாகச் சொல்ல முடியும்? இப்படி எழும் கேள்விகளோடு விசாரிக்கும் காவல் அதிகாரியிடம், தனது ஒவ்வொரு பதிலுக்கும் பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் தன் வாழ்க்கை நிகழ்வுகளை விவரிக்கிறான் ஜமால். இதனூடாகப் பயணிக்கும் திரைக்கதை, ஜமாலின் சிறுவயது தொடங்கி, நிகழ்காலம் வரையிலான அவனது வாழ்வின் வழியாக முன்பின்னாக மாறி மாறிக் குழப்பமின்றி நுழைந்து செல்கிறது. விகாஸ் ஸ்வரூப் எழுதிய க்யூ அண்ட் ஏ என்ற நாவலைத் திரைக்கதையாக்கிய சிமன், படத்தை இயக்கிய டேனி போய்ல் இருவரும் மும்பை மாநகரத்தின் சேரிப் பகுதிகளையும், அம்மக்களின் வாழ்க்கையையும், ஆர்ப்பாட்ட-மின்றியும் வலிந்து திணிக்காமலும் எடுத்துக்-காட்டியிருக்கிறார்கள். (இருவருக்கும் ஆஸ்கர் கிடைத்திருப்பது கூடுதல் செய்தி).

ராமனின் வலதுகையில் என்ன ஆயுதம் இருக்கும்? - இஸ்லாமியனான ஜமாலிடம் இக்கேள்வி கேட்கப்படுகிறது. அவனது நினைவலைகள் அழைத்துச் செல்லும் இடம் - அவன் வாழ்ந்த சேரிப்பகுதி. தன்னைக் குளிப்பாட்டிக் கொண்டிருந்த தன் அம்மா, இந்து பயங்கரவாதிகள் ஆயுதங்களுடன் வருவதைக் கண்டு தன்னையும், அண்ண-னையும் விரைந்து செல்லுமாறு அனுப்பிய காட்சி அவன் முன் விரிகிறது. ரத்த வெள்ளத்தில் மிதக்கும் தாயை விட்டுவிட்டு, தப்பியோடும்போது, சேரியின் சந்து ஒன்றில் ராமன் வேடம் தரித்து நிற்கும் ஒரு குழந்தையின் கையில் வில்லும் அம்பும் இருந்ததைக் கண்ட நினைவு வருகிறது. அந்தக் கேள்விக்கான சரியான பதிலாக அது இருக்கிறது.

சூர்தாஸின் தர்ஷன் தோ கன்ஸ்யாம் பாடல் குறித்த கேள்வி சேரிச் சிறுவர்களைப் பிச்சைக்காரர்களாக்கும் கூட்டம் பற்றிய நினைவையும், முதல் வணிகத் துப்பாக்கி குறித்த கேள்வி- தன் தோழி லதிகாவை விபச்சார விடுதியிலிருந்து மீட்கும் காட்சியையும், 100 டாலர் நோட்டு பற்றிய கேள்வி- குருடாக்கப்பட்டு பிச்சைக்கு அனுப்பப்பட்ட சிறுவன் பற்றிய காட்சியையும் நினைவூட்டுகிறது.

இப்படியே போட்டியின் ஒவ்வொரு கேள்விக்கும் அவன் விவரிக்கும் காட்சிகள் காவல் அதிகாரியைக் கரைத்துவிடுகிறது. கடைசிக் கேள்விக்கான விடையைத் தெரிந்து கொள்ள அவன் எடுக்கும் முயற்சி தொலைபேசியைப் பயன்படுத்துவது தன் அண்ணனுக்காக அவன் விடுக்கும் அழைப்பு, காதலி லதிகாவை அவன் சேர வழியமைத்துத் தருகிறது. வெற்றியைப் பற்றி கவலையில்-லாமல், மனப்போக்கில் அவன் சொல்லும் பதிலே வெற்றியைத் தந்து 2 கோடி பரிசை வெல்லச் செய்கிறது.இதே வேளையில் தமிழில் வந்திருக்கும் நான் கடவுள் படத்தின் மய்யக் கருத்தும் புறக்கணிக்கப்பட்ட ஒரு மக்கள் திரளைப் பற்றியதாக இருப்பதையும், சமூகத்தின் இருண்ட பக்கங்களின் மேல் கொஞ்சம் வெளிச்-சமிட்டுக் காட்டுவதையும் ஒரு தற்செயலான ஒற்றுமையாகக் காண முடிகிறது.

படிப்பறிவு அற்றவனாக இருந்தாலும், அவன் வாழ்வில் கண்டதும், கேட்டதும்தான் அவனுக்கு பதில்தர உதவுகின்றன. கேள்வி அறிவுதான் அவனை வெற்றிபெற வைக்கிறது. இதை அனைவர் மதியிலும் பதிய வைக்கிறார் இயக்குநர்.

அனல் பறக்கும் ஒரு திரைக்கதையில் இந்தியாவின் அவலத்தைப் பதிவு செய்ததுதான் ஸ்லம் டாக் மில்லியனரின் வெற்றி. இப்படத்தில் அமிதாப்பச்சன் நடிக்கவில்லை. ஆனால் அவருக்கும் படத்திற்கும் நிறைய தொடர்பு.

அவரையொத்த கதாபாத்திரம் தான் அனில்கபூர் ஏற்றிருப்பது. அது மட்டுமல்லாமல் ஷன்ஷீர் படத்தின் நாயகன் யாரென்ற கேள்விக்குப் பதிலும் அவரே! அதைப்பற்றி ஜமால் யோசிக்கும் போது அமிதாப்பிடம் கையொப்பம் வாங்கிய நினைவு வருகிறது. மலம் கழித்துக் கொண்டிருக்கும் போது சேரிப் பகுதியில் நடக்கும் படப்-பிடிப்புக்கு வந்திருக்கும் அமிதாப்பைப் பார்ப்பதற்காக அவசர அவசரமாக மலக் குவியலுக்குள் விழுந்து எழுந்து, அதனுடனே ஓடிச்சென்று அமிதாப்பச்சனிடம் கையொப்பம் வாங்கும் காட்சி, அம்மக்களின் வாழ்க்கை எத்தகையது என்பதைக் கொஞ்சமும் மறைவின்றி நமக்குப் புரிய வைக்கிறது.

அமிதாப்பின் தொடர்பு அத்தோடு முடியவில்லை. மும்பையில் காட்டுவதற்கு இவர்களுக்கு இடமாயில்லை. முன்னேறிய நாடுகளுடன் நாம் போட்டி போட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது இந்தியாவை ஏழ்மை தலைவிரித்தாடும் ஒரு மூன்றாம்தர நாடாகக் காட்டியிருக்கிறார்கள் என்று படம் குறித்த தன் அதிருப்தியை வெளியிட்டியிருக்கிறார். அதுவும் ஒரு வெள்ளைக்காரரல்லவா உரித்துக் காட்டிவிட்டார் - என்ன செய்வது? இது அமிதாப்பின் கருத்து மட்டுமல்ல. பளபளப்புச் சாலைகள், பளிங்குக் கட்டடங்கள் என பன்னாட்டு மக்கள் உலவும் வீதிகளையே உலகுக்குக் காட்டி பெருமை கொள்ள நினைக்கும் உலகம் இருட்டானதென்று கண்ணை மூடிக் கொண்டு பூனைகளாய்த் திரியும் மக்களின் கருத்தாகும்.

இந்நிலையில்தான் நமக்கும் ஜமாலைப் போல பழைய நினைவு ஒன்று வருகிறது. இதே குரல் சரியாக 82 ஆண்டுகளுக்கு முன்பும் ஒலித்தது. இது சாக்கடை ஆய்வாளரின் அறிக்கை என்று காந்தியார் உள்ளிட்ட அனைத்து தேசியவாதிகளாலும் முத்திரை குத்தப்பட்ட மிஸ்மேயோவின் மதர் இந்தியா வுக்கெதிரான குரல்தான் அது.

ஜாதிக் கொடுமை, பெண்ணடிமை, கோயில்களின் இழிநிலை, குழந்தைத் திருமணம் என உண்மை இந்தியாவைப் படம் பிடித்துக் காட்டிய மேயோமீது பாய்ந்தவர்களைக் கடிந்து கொண்ட பெரியார், சாக்கடை இருப்பதால் தானே சாக்கடை ஆய்வாளரின் அறிக்கை வருகிறது. சாக்கடையைச் சரி செய்யாமல் ஆய்வாளரை நொந்து கொள்வதா? என எள்ளி நகையாடினார். கோவை அய்யாமுத்து எழுதி உண்மை விளக்கப் பதிப்பகத்தால் வெளியிடப்பட்ட மேயோ கூற்று மெய்யா? பொய்யா? நூலில் இடம் பெற்றிருக்கும் தந்தை பெரியாரின் முகவுரை - ஸ்லம் டாக் மில்லியனருக்கும் எப்படிப் பொருந்துகிறது பாருங்கள். அன்றைய அமிதாப்களின் ஆதங்கத்திற்கு பதில் இதோ பெரியார் தருகிறார்:

சாதாரணமாக ஒரு இந்திய மனிதன் மிஸ் மேயோ புத்தகத்தில் இந்தியர்களைப்பற்றிக் கூறியிருக்கும் குறைகளை அடியோடு மறைத்தும், மறுத்துப் பேசியும், அவ்வம்மையை சில இழிமொழிகளால் வைதும்விட்டு சும்மா இருந்து விடுவதினால் தனது நாட்டிற்கும் சமூகத்திற்கும் செய்ய வேண்டிய கடமையைச் செய்த வீரனாகிவிடுவானா? அல்லது அப்புத்தகத்தில் உள்ள குறைகளில் உண்மையானவற்றைத் தைரியமாய் ஒப்புக் கொண்டு அவைகளை இந்திய மக்களுக்கு நன்றாய் விளக்கிக் காட்டி, அக்குறைகளை ஒழிக்க முற்படுபவன் உண்மையாகத் தனது நாட்டிற்கும் சமூகத்திற்கும் செய்ய வேண்டிய தொண்டைச் செய்த வீரனாவானா? என்பதே இப்பொழுது ஒவ்வொருவரும் யோசித்து முடிவு செய்ய வேண்டிய விஷயமாகும்.

- நன்றி: உண்மை மார்ச் 1-15, 2009

நான் கடவுள்

மனநிலை பாதிக்கப்பட்டோர், சிறுவர் சீர்திருத்தப் பள்ளியில் வளர்ந்தவர், பிணம் எரிக்கும் தொழில் செய்பவர், பிழைப்புக்காகக் கஞ்சா விற்கும் பெண் என்று சமூகத்தின் விளிம்பு நிலையில் இருக்கும் மக்களின் வாழ்க்கையைப் பாசாங்கில்லாமல் படம்பிடித்துக் காட்டுவன இயக்குநர் பாலாவின் படங்கள்.

இம்முறை அவர் கோயில், குளம், சர்ச், மசூதி என்று சகல கடவுள் கடைகளின் முன்பும் தட்டேந்தியபடி தர்மம் கேட்கும் பிச்சைக்காரர்களோடு வந்திருக்கிறார். ஊர்விட்டு ஊர் வந்து, மாநிலம் விட்டு மாநிலம் வந்து தங்கள் பாவங்களைப் போக்கிப் புண்ணியம் பெறக் கடவுளைத் தரிசிக்கும் கூட்டத்தில் யாருக்கும் புரிவதில்லை வாசலில் வரிசை கட்டி அமர்ந்திருக்கும் யாருக்கும் கடவுள், தன் கடைக்கண் பார்வையை வீசி, கருணை காட்டவில்லை என்பது! இதை மண்டையிலடித்துப் புரியவைக்கிறார் பாலா.

ஜோதிடர்கள் பேச்சைக் கேட்டு, தனது மகனை 14 ஆண்டுகள் காசியில் ஒரு சத்திரத்தில் விட்டுவிட்டுப் போனபிறகு மறந்தும் காசிப்பக்கம் தலைவைத்தும் படுக்காத ருத்ரனின் தந்தை (அழகன் தமிழ்மணி), காசியில் தர்ப்பணம் பண்ணும் பார்ப்பனர் உதவியுடன் கங்கைக் கரைகளில் சாமியார்கள் மத்தியில் தேடுகின்றார். எரிந்து கொண்டிருக்கும் சிதைக்கு ஆசி வழங்கியபடி அமர்ந்திருக்கும் ருத்ரா (ஆர்யா)வைப் பார்த்து, இவனே தன் மகன் என அடையாளம் காட்டுகிறார் தந்தை. 'அகோரி' எனும் சாமியார் கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவன் ருத்ரா என்றும், அவனைப் போலிருக்கும் சாமியார் கூட்டத்தவர் உறவை அறுத்தவர்கள் என்றும் ருத்ரனின் தந்தையிடம் விளக்குகிறார் பார்ப்பனர். பின்னர் ருத்ராவின் குருவைச் சந்தித்து நிலைமையை விளக்கி தென்தமிழ்நாட்டின் மலைக்கோவில் நகரத்துக்கு அழைத்துச் செல்கின்றனர் ருத்ராவை! "எப்போது என்னிடம் திரும்பிவர வேண்டும் என்பது உனக்கே தெரியும். நானே கடவுள் (அஹம் பிரம்மாஸ்மி) என்பதை உணர்ந்தவன் நீ. உனக்கிருக்கும் உறவுகளை அறுத்து எறிந்துவிட்டு வா" என்று வழியனுப்பி வைக்கிறார் குரு.
தொடர்வண்டியில் தமிழகம் வரும்போதும் வீட்டினுள் நுழைந்தபின் விநோதமாய்ப் பாக்கும் தாயை அலட்சியப்படுத்தி விட்டும் தன் போக்கில் பூஜைசெய்துவிட்டு கஞ்சா அடித்து நேரடியாகக் கடவுளாக மாறிவிடுகிறார் ருத்ரா.

இன்னொரு பக்கம் ஊனமுற்றவர்கள், மன நிலை பிறழ்ந்தோர், கண் தெரியாதவர்கள் என மனிதர்களை தட்டிக்கொட்டி உருப்படிகளாகத் தயார் செய்து பிச்சையெடுக்க வைத்து பிழைப்பு நடத்தும் 'முதலாளி தாண்டவன்' மற்றும் அவன் கீழ் இருக்கும் சில்லறை ஏஜென்டுகள். இவர்களுக்கு பாதுகாப்பும் ஆள் சப்ளையும் செய்யும் காவல்துறை. இதில் ஒரு சில்லறை ஏஜென்டான முருகனின் (கிருஷ்ணமூர்த்தி) கண்ணில் பாட்டுப்பாடிப் பிச்சையெடுக்கும் நாயகி அம்சவள்ளி (பூஜா) பட, தனது உருப்படிகளுக்குள் ஒன்றாக்கிக் கொள்கிறான். கஞ்சா தேடி சாமியார்கள் உலவும் இந்த மலைக் கோயிலுக்கு வந்து அங்கேயே குடி கொண்டுவிடுகிறார் ஆர்யா. அதே மலையில் இருக்கும் மாங்காட்டுச் சாமியாரிடம் தினப்படி தன் பாவக்கணக்கைத் தீர்க்க மனறாடியபடி, தன் தொழிலைத் தொடர்கிறான் முருகன்.

இந்நிலையில் காவல்துறை ஆய்வாளரின் அறிமுகத்தோடு மொத்தமாக பிச்சைக்காரர்களை எக்ஸ்சேஞ்ச் செய்துகொள்ள வருகிறான் சபரி மலையின் பிச்சைக் குத்தகைதாரான மலையாளி ஒருவன். அவன் சொல்லும் யோசனை நல்லதாய்ப்பட முருகனின் கூட்டத்திலிருந்து வேண்டிய உருப்படிகளை அள்ளிக்கொள்ளச் சொல்லி அனுப்பிவிடுகிறான் தாண்டவன். ஒன்றாய்க் குடும்பம்போல இருந்து பிச்சையெடுக்கும் கூட்டத்திலிருந்து பகுதிபேர் பிரித்துச் செல்லப்படுகிறார்கள்.

அங்கு, தான் பார்த்த குருட்டுப் பெண்ணான அம்சவள்ளிக்கு பத்து லட்ச ரூபாய்க்கு வியாபாரம் பிடித்து வருகிறான் மலையாளி. மிகக் கொடூரமான முகஅமைப்பு கொண்ட ஒருவருக்கு விற்பதற்காக அம்சவள்ளியை அனுப்பத் தாண்டவன் முடிவு செய்கிறான். அது தெரிந்த முருகன் அம்சாவை இழுத்துச் சென்று மாங்காட்டுச் சாமியிடம் விட்டுச்செல்ல, அவன் 'நான் கடவுள் இல்லை; மேலே ஒருத்தன் இருக்கிறான்' என்று ருத்ராவிடம் அனுப்புகிறான்.மலையாளியைக் கொன்று இழுத்துச்சென்று அந்த நேரத்தில் அம்சாவை விடுவிக்கிறான் ருத்ரா. பின்னர் கொலைக்குற்றம் சாட்டப்பட்டு ருத்ரா காவலில் வைக்கப்பட்டு, தாண்டவன் பழிவாங்க வேண்டும் என்ற தூண்டுதலால் வழக்கிற்கும், ருத்ராவுக்கும் தொடர்பில்லை என்று விடுவிக்கப்படுகிறான். இதற்கிடையில் விற்பனைக்கு இணங்க மறுத்து வியாபாரத்தைக் கெடுத்த அம்சவள்ளியின் முகத்தைச் சிதைத்து அலங்கோலப்படுத்தி, அங்கஹீனப்படுத்துகிறான் தாண்டவன். வழக்கிலிருந்து விடுபட்டு வெளிவரும் ருத்ரா தாண்டவனுக்கு தண்டனை கொடுக்கிறான். தனக்கு இப்பிறவியிலிருந்து விடுபட வாய்ப்புக் கேட்கும் அம்சவள்ளியின் கழுத்தை அறுத்து, எரித்து விடுதலை தருகிற ருத்ரா, இறுதியில் தன் குருவை வந்தடைகிறான்.

முதல் பாதி வரை கதாபாத்திர அறிமுகம், பின்னர் யார் வில்லன் என்று அடையாளப்படுத்தும் போதே, கடைசியில் அவன் கொல்லப்படுவான் என்பது தெரிந்துவிடுகிறது.

'அஹம் பிரம்மாஸ்மி' என்கிறார்; சமஸ்கிருத மந்திரங்கள், பூஜைகள், மண்டையோட்டு மாலை, மனிதனைத் தின்னும் அகோரி வகை சாமியார்கள், இம்மையிலிருந்தும், மறுமையிலிருந்தும் விடுதலை கொடுப்பதாக சொல்கிறார்கள் என்றெல்லாம் நாம் குழம்ப வேண்டியதேயில்லை. இதெல்லாம் கதாநாயகனுக்கான பின்புலமே தவிர, கதை அதுவன்று.

தனது காலடியிலேயே கர்ணகொடூரமாகச் சிதைக்கப்பட்டு, இழிநிலையாக்கப்பட்டு, பிச்சையெடுக்க வைக்கப்பட்டிருக்கும் மனிதர்களுக்குக் கொஞ்சமும் கருணை காட்டாதது கடவுளா? நெற்றி நிறைய விபூதியுடன், கடவுள் படங்களுக்கு பக்கத்திலேயே அமர்ந்தபடி மனிதர்களை உருப்படிகளாகக் கணக்குப் பண்ணும் தாண்டவன் பக்தன்தானே? பழமும் தேங்காயும் தந்து வழிபட்டு தன் பாவக் கணக்கை பைசல் பண்ண ஏங்கி நிற்கும் முருகன் கதாபாத்திரத்தையும் கடவுள் பார்த்துக் கொண்டுதானே இருக்கிறார்? இத்தனைக் கொடுமையையும் அனுபவிக்கும்படி தங்களைப் படைத்ததுதான் கருணையே வடிவான கடவுளா என்று அம்சவள்ளி கேட்கும் கேள்விக்கு என்ன பதில்? இவைதான் மக்கள் மனதில் பதியும் செய்திகள்.

கதாநாயகன், நாயகியை அகோரமாகக் காட்டியதுவும், அவர்களுக்கு காதல் பாடல் வைக்காததும் திரைத்துறையில் துணிச்சலான செய்திகள் என்றால், கதாநாயகியைவிட பிச்சையெடுப்போரைக் கண்காணிக்கும் திருநங்கையை அழகானவராகக் காட்டியதும், அவரை அக்கா என்று கதாநாயகியை அழைக்க வைத்ததும் உண்மையில் பாராட்டுக்குரியவை. பண்பாட்டிற்குரியவை. எம்.ஜி.ஆர்., சிவாஜி, ரஜினி வேடமிட்டு பிச்சையெடுப்போரை வைத்து, காவல்துறை, சமூகம், இன்றைய சினிமா என்று சமூக விமர்சனம் செய்யும் காட்சிக்கு திரையரங்கில் பெரும் வரவேற்பு. அதே வேளையில் கடவுள் வேடமிட்டுப் பிச்சையெடுக்கும் முருகனின் உருப்படிகள் செய்யும் விமர்சனத்தின் கடவுள் உருவங்கள் காணாமல் போகின்றன. 'முக்குமுக்கென்று முக்கி மருதமலைக்கு நீங்க வந்துபாருங்க' என்று பாடுபவரைக் கிண்டலடிப்பதில் தொடங்கி, முருகன், சிவன், பார்வதி என்று கடவுளரைக் கிண்டலடிக்கும்போது அரங்கம் அதிர்கிறது.

"இங்க பாரு, இந்தப் பயல நம்பவே கூடாது, சின்ன வயசிலேயே உள்பாவாடையக் களவாண்டு போன பய" என்று கிருஷ்ணனை அறிமுகப்படுத்த, "அவன்தான் இன்னிக்கு இளம்பெண்களுக்கு ஹீரோ" என்று ஒரு குத்தல் வேறு!

"இவன வச்சு ஆட்சியையே புடிச்சிட்டாங்க" என்று இராமனை அறிமுகப்படுத்திவிட்டு, ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு இலாகா என்று ஒதுக்கும் பட்டியலில் முதலில் அய்யனாருக்கு காவல் துறையும், பின்னர் குடிச்சே அழியட்டும் என்று டாஸ்மாக் துறையும் ஒதுக்கப்படுகிறது. இப்படி வெளிப்படையான நக்கல் தமிழ்த்திரையில் இதுவரை வந்ததேயில்லை எனும் அளவிற்கு, கடவுளரைக் கண்டந்துண்டமாக்கும் இந்தக் காட்சிக்கு திரையரங்கில் கைத்தட்டல் பிளக்கிறது.

"எல்லாத்தையும் மேல இருந்து ஒருத்தன் பார்த்துக்கிட்டுதான் இருக்கான்" என்பவரிடம் ராமப்பனாக வரும் கவிஞர் விக்ரமாதித்யன் "பார்த்துகிட்டு புளுத்தினான்.... தேவடியாப் பய" என்று வெளிப்படையாகத் திட்டும்போது அரங்கத்திலிருந்து வரும் ஆதரவு, மக்கள் மனநிலையைக் காட்டுகிறது.

"சடை வச்சவனெல்லாம் சாமின்னு சொல்லிட்டு அலையுறான்"

"கல்லைக் கண்டாலும் சாமி; கை கால் இல்லைன்னாலும் சாமி; பேசினாலும் சாமி; பேசாட்டாலும் சாமி - எவன்டா சாமி"

"நாங்களே போலீசுக்குப் பயந்து சாமியார் வேசத்திலே திரியுறோம்"

"இவங்கள மாதிரிதான் ஒருத்தன் வடநாட்டில் இருந்துகிட்டு சி.எம்.மோட தலையைக் கொண்டு வான்னு சவால் விடுறான்" என்று கடவுள்களையும், சாமியார்களையும் சுளுக்கெடுக்கும் வசனங்கள் நறுக்கென்று ஆங்காங்கே தைக்கிறது. எம்.ஜி.ஆரைப் பார்த்து, "அண்ணே நீங்க பாடுனது எல்லாம் ரசிச்சு ஓட்டைத்தானே போட்டான். ஒருத்தனும் திருந்தலையே" என்று சிவாஜி வேடமிட்டவர் கேட்பதில் தொடங்கி, "அம்பானின்னா யாருடா?" என்பவனிடம், "செல்போன் விக்கிறவங்க... உனக்குத் தெரியாது" என்று விளக்கம் சொல்லும் இடம்வரை ஒவ்வொரு வசனமும் அழுத்தம். வசனம் ஜெயமோகன் என்று தலைப்பில் வருகிறது. இந்த ஆர்.எஸ்.எஸ். காரரா இப்படி எழுதியிருக்கிறார் என்று வியப்படைய வேண்டும். காசு கொடுத்தால் கடவுள் இல்லை; கடவுள் இல்லை என்று சுமங்கலி படத்தில் பாட்டெழுதவும் முடியும் என்று காட்டிய வாலியைப் போல ஜெய மோகனும் எழுத்து வியாபாரிதானே! ஆச்சரியப்பட ஒன்றுமில்லை.

"அநியாயத்தைத் தட்டிக்கேட்க மேலே இருந்தா ஒருத்தன் இறங்கி வருவான். அப்படிக் கேட்கிற நீதான் கடவுள்; அவதாரம்" என்று நந்தா படத்தில் பாலா வைத்த வசனத்தின் விரிவு தான் நான் கடவுள். மற்றபடி அஹம் பிரம்மாஸ்மியெல்லாம் ஒட்டிக்கொண்டவைதான். எவனைக் கூப்பிட்டாலும் கடைசியில் மனிதன் தான் காப்பாற்ற வேண்டும் என்பதுதான் இறுதியில் அவர் சொல்வது!

கடுமையான சித்ரவதையால் சிதைக்கப்பட்ட அம்சவள்ளிக்கு கழுத்தையறுத்து ருத்ரா விடுதலை தருவது சரியா? - வாழவழியற்றோருக்கு மரணம்தான் பரிசா? என்னும் கேள்வி கருணைக்கொலை சரியா? தவறா? என்பதைப் போல சூழலைப் பொறுத்து விடை தரவேண்டிய கேள்வியாகும்.

படத்தின் வெற்றிக்கு அடிப்படையான அற்புத நடிப்பை வழங்கிய ஆர்யா, பூஜா, தண்டவனாக நடித்தவர், பிச்சைக்காரர்கள் வேடமேற்ற அனைத்து நடிகர்கள். இசையில் நம்மை படத்தோடு ஒன்றச் செய்த இளையராஜா அனைவரும் பாராட்டுக்குரியவர்கள். பாலாவிடம் நாம் எதிர்பார்க்க இன்னும் நிறைய இருக்கிறது; ஏனெனில் சமூகத்தில் இன்னும் அழுக்கு நிறைய இருக்கிறது.

பக்தியா? பகுத்தறிவா? (தசாவாதாரம் திரை விமர்சனம்)

திரண்ட புஜங்களும், தொங்குகிற பூணூலும், ஆவேசப் பார்வையுமாக ரங்கராஜ நம்பி ஒரு பக்கம். நடப்பதற்குக்கூட நவீன கருவிகள், கையில் செல்பேசி, பறக்கும் பைக் என விஞ்ஞானி கோவிந்த ராமசாமி ஒருபக்கம். என்ன சொல்ல வருகிறார் கமல்? படத்திற்கான விளம்பரம் தொடங்கிய நாளிலிருந்து தொடங்கிவிட்டது சந்தேகம். பாடல் வெளியீட்டு நிகழ்ச்சிக்குப் பின்னர் (படத்தைப் பார்க்காமலேயே) வைணவர்கள் மனம் புண்படும் படி இருக்கிறது என்று வழக்குப் போட்டு விட்டார்கள் வைகுண்டதாசர்கள். இப்படி சர்ச்சைகள் சூழப் பிறந்த தசாவதாரம் படத்தை பார்க்காமல் நாமும் அரைகுறைத் தனமாக பேசக்கூடாது என்பதால் முதலில் கதை...

கிருமி கண்ட சோழன் கோவிந்த ராமசாமியும், (விளக்கம் படத்தில் காண்க) சக விஞ்ஞானிகளும் கூடி விளையாடிய Bio Synthetic ஆயுத விளையாட்டு வினையாக மாற தொடங்கி, அதை பெரும் பணத்திற்கு விற்றுவிடத் துடித்துத் துரத்தும் வியாபாரக் கூட்டத்திடமிருந்து உலகைக் காக்க கி.க.சோ. எடுக்கும் முயற்சி தான் கதை.

இதில் எங்கே வந்தது சைவ, வைணவப் பிரச்சினை... ஆத்திக, நாத்திகப் பிரச்சினை... என்று யோசிப்பவர்கள் அடுத்துத் தாவ வேண்டியது திரைக்கதை மற்றும் வசனத்துக்கு! (படத்தில் பத்து வேடங்களில் நடித்திருக்கும் கமல்ஹாசன் கூடுதலாக எடுத்திருக்கும் அவதாரங்கள் கதை, திரைக்கதை, வசனம் இவை மூன்றும். எனவே சர்ச்சைகள் சகஜம் தான்.)
கமலின் குரலிலேயே சொல்ல வேண்டுமானால், "சரி அதற்கும் நான் சொல்கிற கதைக்கும் என்ன சம்பந்தம்? சக நிகழ்வுகளின் கோர்வை தான் உலக சரித்திரமே. மேற்கத்திய சிந்தனையில் Chaos Theory என்று ஓன்று உண்டு. இந்த விஞ்ஞான தத்துவப்படி உலக நிகழ்வுகள் யாவும் ஒன்றுக்கொன்று சம்பந்தமுடையவை. சக நிகழ்வுகள். - ஒரு பட்டாம் பூச்சியின் இறக்கை படபடப்பில் தோன்றும் அதிர்விற்கும், ஒரு பூகம்பத்திற்கும் கூட தொடர்பு உண்டு என்கிறது அந்த தத்துவம். என் கதை பூகம்பத்தில் தொடங்கி ஒரு பட்டாம் பூச்சியின் படபடப்பில் முடிந்தது."

படத்தில் வரும் பத்து கதாபாத்திரங்களுக்கும் தொடர்பிருக்கிறதா என்று கேள்வி கேட்பவர்களுக்காக, இந்த பதிலை முன் கூட்டியே தெரிவித்துவிட்டார். தொடர்பிருக்க வேண்டும் என்று அவசிய மில்லை என்றாலும் திரைக்கதையில் அனைவரையும் இணைத்திருக்கிறார் உறுத்தாமல்.

கதையோட்டம், திரைக்கதை வேகம், புதுப்புது தொழில்நுட்ப முயற்சிகள், வியக்கவைக்கும் சுனாமி காட்சிகள், பிரம்மாண்டம், ஹாலிவுட் வணிகப் படங்களுக்கு நிகரான காட்சியமைப்பு, ஒவ்வொரு கதாபத்திரத் திற்கும் தனித்தனி உடல்மொழி, பார்வை, குரல், இவர் கமல்தானா என மிரட்டும் ஒப்பனை, நேர்த்தியான இயக்கம், இத்தனைக்கும் மேலாக கமலின் உழைப்பு, உழைப்பு, உழைப்பு..! ஒரு நேர்த்தியான வணிகத் திரைப்படத்திற்கான அத்தனை அம்சங்களுடன் பாராட்ட, வியக்க, பிரமிக்க, மிரள... படத்தில் இன்னும் ஏராளம் உண்டு. எனவே படத்தின் சிறப்பு பார்த்து வியக்க வேண்டியது. அதை எடுத்துச் சொல்வது அவசியமற்றது. நாம் எடுத்துக் கொண்டிருக்கும் விசயத்துக்கு வருவோம்.

12-ஆம் நூற்றாண்டில் சோழமன்னன் இரண்டாம் குலோத்துங்கனின் ஆணைக்கிணங்க தில்லையில் நடராஜருடன் ஒண்டுக் குடித்தனம் நடத்திய கோவிந்தராஜரைப் பெயர்த்தெடுத்து கடலில் கொண்டு வீச முயற்சி நடக்கிறது. பள்ளி கொண்ட பெருமாள் படுத்திருக்க வேண்டிய பாற்கடலுக்குத் தானே கொண்டு போகிறார்கள் என்று மகிழ்ச்சியடைய வேண்டிய விஷ்ணுபக்தர்களோ என்ன செய்வதெனத் தவிக்க, வீராவேசமாக வெகுண்டெழுந்து மன்னனின் ஆணைக்கு தலை வணங்க மறுத்து, ஓம் நமோ நாராயணா என்று எட்டெழுத்து மந்திரம் சொல்லி, கடவுளோடு கடலுக்குள் வீசப்படுகிறார் ரங்கராஜ நம்பி(கமல் 1).

செப்டம்பர் 11 தாக்குதலுக்குப் பிறகு அமெரிக்கா தன்னை உயிரியல் ஆயுதத்திற்குத் தயார்படுத்திக் கொள்ளும் முயற்சியில் முன்னேறிக் கொண்டிருக்க, அதில் பணியாற்றுகிறார் தமிழ்நாட்டு விஞ்ஞானி கோவிந்த் ராமசாமி(கமல் 2). 2004 டிசம்பர் 20-ஆம் நாள் அமெரிக்க அதிபர் புஷ்(கமல் 3) இந்த ஆய்விற்குக் கோடிக்கணக்கான டாலர் நிதி அறிவிக்கும் நேரத்தில், ஆய்விற்கு வைக்கப்பட்டிருக்கும் குரங்கு 'ஹனு' அந்த உயிரியல் ஆயுதத்தைக் கடித்துத் துடிதுடித்துச் சாவதைப் பார்த்த பிறகு இதைக் கொடியவர்களிடமிருந்து காக்க வேண்டும் என்று அரசிற்கு சொல்வதற்கான முயற்சியில் கோவிந்த் இருக்க, அதை தடுத்து அவரிடமிருந்து வயலைப் பிடுங்குவதற்காக முன்னாள் சி.அய்.ஏ உளவாளி கிரிஸ் பிளச்சரை அனுப்புகிறார்கள் வில்லன் கூட்டத்தினர். ஏதோ அர்னால்டு போன்ற இங்கிலீஷ்காரர் என்று நினைத்துவிடாதீர்கள் அவரும் கமலே(கமல் 4)!

தவறுதலாக அந்த வயல், பேக்கு நண்பன் ஷிட்ராம்.. இல்லை... சாய்ராம் அனுப்பும் கூரியர் பைகளோடு சிதம்பரத்தில் இருக்கும் கிருஷ்ண வேணி என்ற பார்ப்பனப் பாட்டி(கமல் 5)க்கு அனுப்பப்படுகிறது. அதைத் துரத்தி இந்தியா வரும் நாயகனை விசாரிக்க வரும் ரா உளவு அதிகாரி பல்ராம் நாயுடு(கமல் 6)விடமிருந்து, பாடகர் அவதார் சிங்கைப்(கமல் 7) பார்க்கப் போகும் சிங் காவலாளியின் அலட்சியத்தால் கிரிஸ் கமல் கடத்திக் கொண்டு போய் விடுகிறார். பாட்டிக்கு வந்து சேர்ந்த வயலை அவர் கோவிந்த ராஜ பெருமாள் சிலைக்குள் போட்டுவிட, குறிப்பிட்ட வெப்பநிலையில் இருக்க வேண்டிய வயல் பெருமாளிடம் மாட்டிக் கொண்டு விடக்கூடாது என அதைத் தூக்கிக் கொண்டு அலைகிறார் கோவிந்த். பெருமாளை மீட்க அவரோடு ஒட்டிக் கொண்டு ஒடுகிறார் ஆண்டாள்(அசின்).

வழியில் அவர்கள் சந்திக்கும் வின்சென்ட் பூவராகன் என்ற தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத் தலைவர்(கமல் 8), விபத்தில் மாட்டிக்கொள்ளும் உயரமான கலிபுல்லா(கமல் 9) மற்றும் வில்லன் கமலால் கொல்லப்பட்ட யூகாவின் அண்ணனாக வரும் ஜப்பானிய வீரக்கலைஞர்(கமல் 10), இவர்களின் துணையோடு அந்தக் கிருமி பரவாமல் தடுக்கத் தேவையான சோடியம் குளோரைடு(உப்பு) கொட்டிக்கிடக்கும் கடலை நோக்கி ஓடும் நாயகனை விடாமல் துரத்தும் வில்லன் கிரிஸ், உயிரியல் ஆயுதத்தைக்(வயலை) கடித்து, அது பரவத் தொடங்கும் நேரம் சுனாமி அலை எழுந்து, கடல் புகுந்து கடல்நீரில் மிகுந்திருக்கும் சோடியம் குளோரைடு காரணமாக செயலிழக்கிறது உயிரியல் ஆயுதம். மூன்றரை மணி நேரத் திரைக்கதையை இதற்கு மேல் சுருக்க முடியாது.

இன்று இந்துமதம் என்று ஒன்று சேர்க்கப்பட்டிருக்கும் சைவ, வைணவ மதங்கள் தங்களுக்கிடையே எப்படி அடித்துக் கொண்டன என்பதை உரிய வரலாற்று ஆதாரத்தோடு விளக்குகிறபோது கமல் சொல்கிறார்: "ஏசுவும், அல்லாவும் இந்தியாவுக்குள், அதன் அரசியலுக்குள் புகாத நூற்றாண்டு. சிவனும்,விஷ்ணுவும் மோதி விளையாட வேறு கடவுள்கள் இல்லாத காலம். அதனால் அவ்விரு கடவுளரும் பக்தர்கள் வாயிலாக தமக்குள் மோதி கொண்ட நூற்றாண்டு. யானைக்கும் சரி, மனிதனுக்கும் சரி மதம் பிடித்து போனால் தொல்லை தான். இரண்டாம் குலோத்துங்க சோழனுக்கு சைவ மதம் ரொம்பவும் பிடித்து போனது. மத நெறி, மத வெறி ஆனது."

அன்று மட்டுமல்ல இன்றும்கூட உலக சண்டைக்கு காரணம் மதவெறிதான் என்பதை செப்-11 தாக்குதலுக்கு பதிலாக அமெரிக்கா தயாரிக்கும் உயிரியல் ஆயுதத்திற்கு கோடி கோடியாக பணம் ஒதுக்கும் புஷ்-சைக் காட்டுகிறார் கமல். காட்டுவது மட்டுமல்ல... கடைசிக் காட்சியில் வசனமாக சொல்லவும் செய்கிறார்.(எல்லோர்க்கும் புரிய வேண்டாமா?) வரப் போகும் உயிரியல் ஆயுதம் மட்டுமல்ல. உலகெங்கும் பரவிக்கிடக்கும் எய்ட்ஸ் என்பதே இப்படி ஆய்வுக்கூடத்தில் உருவாக்கப்பட்டதுதான் என்பதை யாரும் மறுக்க முடியுமா என்றும் கேள்வியெழுப்புகிறார்.

பகுத்தறிவாளர்களுக்கு மனிதநேயம்தான் இலக்கு என்பதை நாயகன் கோவிந்த் மூலம் காட்சிக்குக் காட்சி நிரூபிக்கிறார். நாயகன் பகுத்தறிவாளனாக இருப்பது கமல் படங்களில் இயல்பு. இவ்வளவு தீவிரமாக பேசுவது இப்படத்தின் சிறப்பு.ஜாதிப் பெயரோடு கேட்பதால் தன்னை ராம சாமி நாயக்கரின் மகன் என்று அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ளும் கமலைக் கண்டு அஞ்சி, அந்த ஈ.வெ.ராம சாமி நாயக்கரா? (சென்ஸார் தயவால் வசனம் கட்) என்று மிரண்டுபோகும் அசினிடம், எங்கப்பா பெரியார்லாம் கிடையாதுங்க.. சிறியார்... (இசைக்)கலைஞர் என்று பார்வையாளர்களுக்கு பெரியாரை நினைவூட்டுகிறார். (பெரியாரென்றால் பெருமாளுக்கும் பயம்தானோ?) நீங்க தொடப் பிடாது.. தீட்டு என்று பெருமாளைத் தூக்கிக் கொண்டு கழிவறைக்குள் நுழையும் அசினிடம், சரி, உங்க பெருமாளுக்கு மனுசங்களைவிட, அந்த இடம்தான் பிடிக்கும்னா போங்க என்று நக்கலடிக்கும் கமலிடம், அய்யோ.. சவ்ச்சாலயம் என்று கழிவறையை சமஸ்கிருதத்தில் சொல்லி ஒதுங்கு கிறார் அசின். சரி அதுவும் ஆலயம்தானே விடுங்க!என்று எள்ளிநகையாடுகிறார்- இதுதான் கமல்.

கடவுள்தான் முக்கியம் என்று காட்டிக் கொடுக்கவோ, போட்டுக் கொடுக்கவோ ஏன் விபத்தில் அடிபட்டவர்களைப் பற்றிக்கூட கவலைப்படாத பக்தை ஆண்டாளையும், எனக்கு மனிதன் தான் முக்கியம் என்று ஆபத்துதவிக்கு செல்லும் பகுத்தறி வாளர் கோவிந்த் கமலையும் வேறுபடுத்திக்காட்டி கடவுளை மற, மனிதனை நினை என்று பெரியார் சொன்னதை மக்கள் மனதில் பதிய வைக்கிறார். கடைசி வரை கடவுள் சிலையயத் தூக்கிக் கொண்டு திரியும் ஆண்டாளால்தான் பிரச்சினை முடியாமல் வலுக்கிறது என்று உணரும் மக்களுக்கு அந்த கதாபாத்திரத்தின் மேல் வெறுப்பு ஏற்பட்டு, அந்த சிலையை தூக்கி போட்டுத்தான் தொலையேன் என்று நினைக்க வைப்பதுதான் திரைக்கதை ஆசிரியர் கமல், இயக்குநர் ரவிக்குமார், நடிகை அசின் ஆகியோரின் வெற்றி.

மடம்னா தப்பு நடக்காதா? என்று கேட்கும் அதிகாரி பல்ராமிடம் சார், உங்களுக்கு அழகிய சிங்கர் தெரியுமா? என்று மட நிர்வாகி கேட்க, மடோனா தானே! என்று வசனம் பேச வைத்த துணிச்சலுக்கு வசனஎழுத்தாளர் கமலைப் பாராட்ட வேண்டும்.எத்தனை.. எத்தனை... வசனங்கள்.. சொல்லி மாளாது. நுணுக்கமாக, மிக நுணுக்கமாக... என்று வழக்கமான தனது பாணியில் மட்டுமல்லாமல் மிகவும் வெளிப்படையாக வந்திருக்கும் கமலுக்கு வரவேற்பும் நன்றியும்.தீவிரவாதி என்றதுமே அல்-கொயிதாவா? லஷ்கர்-ஈ-- தொய்பாவா? என்று கேள்வி கேட்கும் நமது உளவு அதிகாரிகளையும் விட்டுவைக்கவில்லை. மெக்கா பாத்து நமாஸ் பண்ற எல்லாரையும் தீவிரவாதியா நினைக்காதீங்க சார் என்று செவிட்டிலும் அறைகிறார். அப்படி பல்ராம்நாயுடு அனைவரையும் விசாரிப்பதற்காக, பள்ளிவாசலுக்குள் ஒன்று சேர்க்க, அதுவே அவர்கள் சுனாமி யிலிருந்து தப்பவும் வாய்ப்பாகிறது. எல்லாம் அல்லா கருணை என்று அவர்கள் மேலே பார்க்க, ஹெலிகாப்டரில் பறக்கிறார் அனைவரையும் மசூதிக்குள் அடைத்த பல்ராம் நாயுடு.

பெருமாளுக்கு சிதம்பரம்தான் தோதுப்படும் என்று சண்டித்தனம் செய்யும் ஆண்டாளிடம் தூணிலயும் துரும்பிலயும் இருக்கிற உன் கடவுள் பாண்டிச்சேரியில இருக்க மாட்டாரா?என்பதில் ஒரு நறுக்.மெய்ஞ்ஞானமோ குற்றமற்றது என்பதே ஆன்மீக குற்றவாளிகளின் முதல் வாதம் என்று ஆரம்பத்திலேயே அறைந்து விடுகிறார். நான் எப்ப ரத்தத்தின் ரத்தம் ஆனேன்? என்று புரியாமல் கமல் விழிக்கும் காட்சி, அ.தி.மு.க.வில் கமல் கரைந்துவிட்டார் என்று 2006 தேர்தல் சமயத்தில் எழுப்பப்பட்ட பொய்த் தகவல்களைப் பார்த்தும் சிரிக்கிறார். (ஒருவேளை வசனம் எழுதியபோது வந்த பிரச்சினையாக இருக்கும்போல!)

மிகவும் குறிப்பிட்டு சொல்ல வேண்டிய இன்னொரு முக்கிய வேடம், வின்சென்ட் பூவராகன். என்ன உடல்மொழி? அப்பப்பா.. அவர் மூலம் சொல்லப்படும் கருத்தும் எத்தகையது? ஜாதியால் ஒடுக்கப்பட்ட ஒரு சமூகத்துத் தலைவனின் உலக அக்கறையை எடுத்துக் காட்டிய விதம் எத்தனை அருமை.. இந்தக் கதாபாத்திரம் வியப்பதற்கல்ல... விழிகள் கனக்க..! உங்கள்ல எவனுக்குடா படிக்கத் தெரியும்? என்று ஜாதித் திமிரெடுத்த மணல் கொள்ளையன் கேட்கும் போது, எங்கடா படிக்க விட்டீங்க.. ஆனா இன்றைக்கு எங்கள்ல தேடினாலும் படிக்காதவன் கிடைக்கமாட்டான்னு சொல்லும்போது நமக்கு வரலாற்றின் மாற்றமும், அதற்குக் காரணமான இயக்கங்களும் நினைவுக்கு வராமல் போகுமா? அப்போது அப்ப நான்.. என்று பூவராகன் சொல்ல, பதில் சொல்ல முடியாமல் விம்மி, அண்ணே.. நீங்க படிக்காத மேதைண்ணே! என்று சொல்கையில் நமக்கு கண்களில் நீர் முட்டுகிறது. கடைசி சுனாமியில், தன்னைக் கொல்ல நினைத்தவனின் குழந்தையைக் காப்பாற்றிவிட்டு மடியும் அவரின் மனிதநேயமும், அவரை மடியில் போட்டுக் கொண்டு கதறும் மனநிலை சரியில்லாத கிருஷ்ணவேணி பாட்டியிடம், நீங்க தீட்டுப் பட்டுக்காதீங்கோ என்று ஒரு பார்ப்பனர் சொல்ல, போடா, ஜாதிப் பிசாசே!... இவன்வெளியில தாண்டா கருப்பு. உள்ள வெள்ளைடா என்று அழும் காட்சி ஜாதி வெறியர்களுக்கு சரியான சவுக்கடி!

சுனாமி வந்து விஷக் கிருமி பரவாமல் தடுத்து விட்டார் கடவுள் என்று அசின் பெருமைப்படும் போது, கேமரா பின்னால் செத்துக் கிடக்கும் ஆயிரக்கணக்கான பிணங்களைக் காட்டுகிறது. (அம்பாளோட கருணையில ஒரு கண்ணு மாத் திரம் போயி...எம்புள்ள பொழைச்சுக்கிட்டான் என்று பராசக்தியில் கலைஞர் எழுதிய வசனம் நினைவுக்கு வருகிறது) அந்த சப்பைக்கட்டுக்கு கமல் தரும் பதில் தான் கடைசியில் மக்கள் மத்தியில் சிந்தனையை எழுப்புகிறது. எந்த ஒரு பேரழிவின் போதும், கடவுள் ஏதாவதொரு காரணத்திற்காகத்தான் இதைச் செய்கிறார் என்று பக்தர்களின் வாதத்திற்கு பகுத்தறிவாளரான வாதம் கமல் வைத்திருப்பது.
"இப்ப நாங்க கண்டுபிடிக்கப்போற கிருமிக்காகத் தான் உன் கடவுள் 80 லட்சம் வருசத்துக்கு முன்னாடி கடலுக்கு அடியில உள்ள டெக்டானிக் பிளேட்டை சரியா அடுக்காம விட்டடரா? 2004-ல சுனாமி வந்து எங்களைக் காப்பாத்துறதுக்காக? அப்படி யோசிக்கிர கடவுள் எங்களுக்கு இந்த மாதிரி கொடூரமான அய்டியாவே வராமத் தடுத்திருக்கலாமே! இல்லை புஷ் மாதிரி ஆளுங்க இந்த மாதிரி ஆய்வுக்கு பணம் கொடுக்காமத் தடுத்திருக்கலாமே.. உன் பாட்டியும் சரி, கடவுளும் சரி, Just not there."
"கடவுள் இல்லைன்னு நான் எங்க சொல்றேன்.. இருந்தா நல்லா இருக்கும்னுதானே சொல்றேன்" என்றும் பதில் தந்து வாயடைக்கிறார் கமல்.

இறுதியில், உலகெங்கும் பகுத்தறிவாளர்களாக மாறும் வரையில் இந்த இரு கட்சிகளுக்கும் இடையில் விவாதங்கள் நீடித்துக் கொண்டு தான் இருக்கும். அதுவரையில் எந்தக் கட்சி மக்களுக்கு நன்மைதருகிறதோ அதை ஏற்கும் பகுத்தறிவே தனக்குண்டு என்று தனது நிலைப்பாட்டையும் தெளிவுபடுத்திவிடுகிறார்.கடலில் போட்டால் மூழ்கும், சுனாமி வந்து வந்து திருப்பிப் போட்டால் தரையில் கிடக்கும், தூக்கிய இடத்துக்கெல்லாம் தொற்றிக் கொள்ளும், மண்ணில் புதைத்தால் புதையும், மணலோடு சேர்த்து அள்ளும்போது சேர்ந்துகொள்ளூம் அதே போல் மேடையில் கண்ணாடிக் கூண்டுக்குள் அடைத்துவைத்தால் அதுபாட்டுக்கு அடைபட்டுக் கிடக்கும் சிலைதாண்டா அது! என்பதை இத்தனை களேபரத்துக்கும் நடுவில் காட்டிக் கொண்டே வருகிறார்கள். காட்சியும் வசனங்களும் நிரூபிப்பது இதையே! ரங்கராஜ நம்பி, அத்தனை பக்தியோடு இருக்க வேண்டியதும், பெருமாளை புகழ்ந்தேத் தும் பாடல்களும், பெருமாளுக்காக உருகும் அசினின் பக்தியும்(பக்தி என்பதை விட ஈகோவும்) அந்தந்த கதாபாத்திரங்களுக்கு செய்ய வேண்டிய நியாயங்கள். அவை சரியாக சொல்லப்பட்டதால் தான் கருத்து சரியாக சென்றிருக்கிறது. பாத்திரங்களுக்கு கூடிய மட்டும் விஷ்ணு அவதாரங்களின் பெயர்களை வைத்திருக்கும் கமல், விஷ்ணுவே எடுக்காத தாழ்த்தப்பட்ட அவதாரத்தையும் எடுக்க வைத்திருக்கிறார். அவருக்கும்வைத்திருக்கும் பெயரும் பூவராகன் என்றிருக்கிறது. வராகம் (வராக அவதாரம்)என்றால் பன்றி; எனவே இழிவுபடுத்திவிட்டார் என்று சிலர் சொல்லும் வாதம் ஏற்பதாயில்லை. ஏனெனில் இழிவான பெயர்களைச் சுமக்கச் சொல்லிதானே ஆரியம் நம்மைக் கட்டாயப்படுத்தியது. அதை வெளிக்காட்டுவதுதான் படிக்காத இக்கதா பாத்திரமும்!

12-ஆம் நூற்றாண்டில் காட்டப்படும் ரங்கராஜ நம்பியின் மனைவியாக வரும் அசினும், அவரின் தந்தையாக வருபவரும், 21-ஆம் நூற்றாண்டில் நடக்கும் நிகழ் காலக் கதையிலும் கமலின் ஜோடியாகவும், ஜோடியின் தந்தையாகவும் வருவதும், கடைசியில் எந்த பெருமாள் சிலையால் பிரிந்தார்களோ, அதே கோவிந்தராஜ பெருமாள் சிலை அருகில் இணைவதும் திரைக்கதையின் சுவைக்காக சேர்க்கப்பட்டிருப்பினும் மறுபிறப்பு போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்துகிறதே... இது முரணாகத் தோன்றவில்லையா? மேலும் நம்மை உறுத்துவது, பெருமாளுக்கு கொடுக்கப்படும் பில்ட்-அப்பும், வில்லனிடமிருந்து நாயகன் தப்பிச் செல்ல உதவும் வாகனத்தில் உள்ள ஸ்ரீராமஜெயம் அவ்வளவு வலிந்து காட்டப்படுதும்தான்.

ஆனாலும் ஆனந்த விகடனின் அடிமன உருட்டலும், கல்கியின் குமுறலுமே படம் சொல்வதும் சென்று சேர்த்திருப்பதும் பகுத்தறிவு சிந்தனையைத் தான் என்பதை பறைசாற்றும். நான் சொல்வதை சொல்கிறேன்.. உங்களுக்கு சரியென்று பட்டதை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள் என்று தந்தை பெரியார் கூறுவதை போலவே கமலும் கூறியிருக்கிறார். அவர் எண்ணிய படி பகுத்தறிவு சரியாகவே சென்று சேர்ந்திருக்கிறது என்பதே கண்கூடு.கோடிக் கணக்கில் பணத்தைப் போடுகிறோம், அதில் கருத்தையா சொல்லிக் கொண்டிருக்க முடியும் என்று கேட்கும் வியாபாரிகளுக்கு மத்தியில், வியாபார நுணுக்கமும், கலை நேர்த்தியும், சமூகம் மீதான அக்கறையும் கொண்ட தசாவதாரம் போன்ற படங்களை கமல் மட்டுமல்ல... இன்னும் நிறைய பேர் தந்து கொண்டே இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு ஒரு உந்து சக்திதான் இப்படத்தின் வெற்றி!

- இளையமகன்
நன்றி: உண்மை ஜூலை1-15, 2008

ஓசாமா(OSAMA)

மதம் தன் கொடிய கரங்களை முதலில் பெண்கள் மீதுதான் தாராளமாக நீட்டுகிறது... அது எந்த மதமாக இருந்தாலும்! சூத்திரனை விடத் தாழ்ந்த பிறவியாகப் பெண்ணைப் பார்க்கும் இந்து மதமாக இருந்தாலும் சரி, இலங்கையில் அரசு மதமாகி அகிம்சைக்கு இம்சை செய்யும் புத்தமதமாக இருந்தாலும் சரி. கலவரம், யுத்தம் என்றால் தாக்கப்படுவோர் பெண்களாகவே இருக்கின்றனர். அதிலும் பெண்கள் மீதான அதீத கட்டுப்பாடுகள் நிரம்பிய மற்றொரு மதம் இஸ்லாம். அதன் பெயரால் ஆட்சிக் கட்டில் ஏறி அராஜகம் புரிந்த தாலிபான் காலத்து ஆப்கானிஸ்தான் தான் ஒசாமாவின் களம்.

வேலை செய்யும் உரிமை கேட்டு வீதியிலிறங்கி போராட்டம் நடத்தும் பெண்களைப் படம் பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறது ஒரு கேமரா. அதன் முன்னர் வந்து சாம்பிராணி போடும் சிறுவன் எஸ்பான்டி, அது எதற்கான கூட்டம் என்று சொல்லிவிட்டு அதற்கு ஈடாக பணம் (டாலர்) பெறுகிறான். அவ்வழியே செல்லும் ஒரு தாயையும் மகளையும் வழிமறித்து அவர்களுக்கும் சாம்பிராணி போட்டு பணம் கேட்கிறான். ஊர்வலம் கேமராவை நெருங்குகிறது. தாலிபான்கள் துப்பாக்கிகளோடு வருகிறார்கள். தண்ணீர் பீய்ச்சியடிக்கப்பட்டு கூட்டம் கலைக்கப்படுகிறது. தாயும் மகளும் ஓடி தங்கள் வீட்டில் ஒளிகிறார்கள். கேமராவில் படம் பிடித்தவர் தாக்கப்படுகிறார். ஊர்வலத்தில் வந்த பெண்கள் சிலர் சிறையிலடைக்கப்படுகிறார்கள்.

அந்தத் தாய் பணியாற்றும் மருத்துவமனைக்கு வரும் தாலிபான்கள் வெளிநாட்டுப் பெண் யாரும் உள்ளே இருக்கிறார்களா எனச் சோதனை செய்கிறார்கள். தான் மருத்துவ உதவி செய்து கொண்டிருக்கும் பெரியவரின் மகனைத் தன் கணவன் எனச் சொல்லி தப்பிக்கிறாள் தாய். வெளியிலிருந்து வந்திருக்கும் என்னிடம் உன் மனைவி பேசுகிறாள். அதைப் பார்த்துக் கொண்டு சும்மா நிற்கிறாயே. உனக்கு வெட்கமாயில்லை என்று திட்டிவிட்டு செல்கிறான் அந்தத் தலிபான். வெளிநாட்டுப் பெண் அந்த மருத்துவமனையில் சிக்கியதும் அதை மூட உத்தரவிடுகிறார்கள். அங்கிருந்த நோயாளிகள் அனைவரும் மருத்துவமனையைக் காலி செய்ய, பெரியவர் மற்றும் அவரது மகனுடன் சேர்ந்து குளுக்கோஸ் பாட்டிலையும் அதன் தாங்கியையும் (stand) தூக்கிக் கொண்டு செல்கிறார்கள் தாயும் மகளும்.

தங்களை வீட்டில் விட்டு விட்டு வருமாறு வேண்டுகிறாள் தாய். அவன் அழைத்துச் செல்கிறான். வழியில் தடுக்கும் தலிபான்கள் உன் மனைவியை வைத்து சைக்கிளில் அழைத்துச் செல்கிறாயே மற்ற ஆண்களுக்கு ஆசை வராதா? பாதங்களை முழுமையாக மூடிக் கொள்ளச் சொல் என்று மிரட்டி அனுப்புகிறார்கள்.

மறுநாளும் என்னை இதுபோல் காப்பாற்றுவீர்களா? என்று அந்தத் தாய் கேட்டதும் அவன் மறுத்துவிடுகிறான். மறுநாள் பெரியவருக்கு மருத்துவ ஊழியம் பார்க்க வருகிறார்கள். பெரியவர் இறந்துவிட்டதால் கையில் கொஞ்சம் பணம் கொடுத்து அனுப்பி விடுகிறான் பெரியவரின் மகன். குளுக்கோஸ் பாட்டிலையும் தாங்கியையும் தூக்கிக் கொண்டு திரும்பி விடுகிறார்கள்.

பெண்கள் பணிக்குச் செல்லக்கூடாது என்று தலிபான் சட்டம் கடுமையாக நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. கணவனை காபூல் போரிலும், சகோதரனை ரஷ்யப் போரிலும் இழந்துவிட்டு புலம்பும் தாய்க்கு பாட்டி யோசனை சொல்கிறாள். 12 வயது மதிக்கத்தக்க பேத்தியை ஆண் பிள்ளையாக மாற்றி வேலைக்கு அனுப்பலாம் என்கிறாள். தாலிபான்களுக்குத் தெரிந்தால் தன்னைக் கொன்று விடுவார்கள் என மிரளும் பேத்திக்கு தைரியமூட்ட பழங்கதை ஒன்றையும் சொல்கிறாள் பாட்டி. கதை கேட்டபடியே தூங்கிவிட, தூக்கத்திலேயே அவளது தலை முடி வெட்டப்படுகிறது.

காலை எழுந்ததும் வெட்டப்பட்ட தன் தலை முடியைப் பார்க்கிறாள் சிறுமி. அவளிடம் தாய், வெட்டப்பட்ட சடையைத் தர, அதை ஒரு தொட்டியில் இட்டு மண் நிரப்பி, குளுக்கோஸ் பாட்டிலிருந்து சொட்டு சொட்டாய் நீர்விட்டு வளருமா என்று பார்க்கிறாள் அவள்.

தலையில் குல்லாய் அணிவித்து, தன் கணவருடன் பணியாற்றிய முன்னாள் இராணுவத்தவர் ஒருவரின் கடையில் வேலைக்குச் சேர்த்து விடுகிறாள். சிறுமி சாலையில் செல்வதை பார்க்கும் தாலிபான் ஒருவனுக்கு சந்தேகம் ஏற்பட்டு அவளைப் பின் தொடர்கிறான். சந்தேகப்படும் படி நீ ஏன் நடந்து கொண்டாய் என தாய் கடிந்து கொள்கிறாள்.

மறுநாள் ஊரிலுள்ள சிறுவர்களை யெல்லாம் தாலிபானின் முல்லாக்கள் வந்து இழுத்துச் செல்கின்றனர். இந்தச் சிறுமியும் சிறுவனாகக் கருதப்பட்டு அழைத்துச் செல்லப்படுகிறாள். அந்தக் கூட்டத்தில் தனக்குத் தெரிந்த சாம்பிராணிப் புகை போடும் சிறுவனிடம் நம்மை எங்கே அழைத்துச் செல்கிறார்கள்? என்று கேட்கிறாள். ஒசாமாவின் படையில் நம்மை சேர்க்கப் போகிறார்கள் என்று சிறுவர்கள் பேசிக்கொள்கிறார்கள். அனைவருக்கும் குர்-ஆன் பயிற்றுவிக்கப்படுகிறது. பின்னர் அனைவரும் தங்கள் உடலை இஸ்லாமிய முறைப்படி சுத்தம் செய்து கொள்வது எப்படி என்பதை ஒரு முல்லா விளக்குகிறார்.

முதலில் வலது பக்க உடலில் தண்ணீரை ஊற்று! பின் இடப் பக்க உடலில்! பின் தலையில் என்று சொல்லிக் கொண்டு, வருபவர் உங்களின் ஈரமான கனவுகளின் பின்னால் உடலை சுத்தப்படுத்துவதை சொல்லித் தருகிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு, துண்டை உடலில் சுற்றிக் கொண்டு கட்டிவிடாமல் இழுத்துப் பிடித்துக் கொண்டு, மடியை எப்படி சுத்தம் செய்வது என்று விளக்குகிறார். பின்னர் வெதுவெதுப்பான நீர் நிரம்பிய அண்டாவில் அமர்ந்தபடி அனைத்துச் சிறுவர்களும் மேலாடையின்றி துண்டு கட்டியபடி உடலைச் சுத்தம் செய்கிறார்கள். இதை ஒளிந்து கொண்டு பார்க்கும் சிறுமியைக் கண்டுபிடித்து விடுகிறார் முல்லா.

அவளையும் இதேபோல் செய்யச் சொல்ல, அவள் சின்ன தயக்கத்துடன் சட்டையைக் கழற்றிவிட்டு தண்ணீருக்குள் செல்கிறாள். இவளிடம் பெண் தன்மை அதிகமிருக்கிறது என்கிறார் அவர்.

மறுநாள் பையன்களெல்லாம் கூடி நின்று கிண்டல் செய்யும் போது, அவளை அவர்களிடமிருந்து காக்கிறான் எஸ்பான்டி. அப்படியானால் அவள் பெயர் என்ன? என்கிறார்கள். ஒசாமா என்கிறான் அவன்.

ஆனாலும் ஓசாமாவின் மீது மாணவர்களுக்கு சந்தேகம் தீரவில்லை. மறுநாள் மேலும் தொல்லைப் படுத்துகிறார்கள். நீ ஆணானால் இந்த மரத்தின் மேலேறிக் காட்டு என சவால் விடுகிறார்கள். மரத்தில் வேகமாக ஏறிவிட்ட ஒசாமா. கீழே இறங்க பயப்படுகிறாள். எஸ்பான்டி அவளை இறக்கிவிடுகிறான். அவளுக்கு தைரியம் வரவழைக்க கயிற்றில் கட்டி சுற்றி கிணற்றில் இறக்கி விடுகிறார்கள். சிறிது நேரம் கழித்து மேலே தூக்கி பார்க்கும் போது, அவள் பருவமடைந்ததற்கான அறிகுறிகள் தெரிகின்றன. அதை வைத்து முல்லா அவள் பெண் என அறிவிக்க, பதறிப்போகும் ஒசாமா ஓடுகிறாள்; சிறுவர்கள் துரத்துகிறார்கள். ஒசாமா கைது செய்யப்பட்டு அவளுக்கு பர்தா அணிவிக்கப்படுகிறது. அவள் சிறையில் அடைக்கப்படுகிறாள்.

மறுநாள் விசாரணையில் ஏற்கெனவே கைது செய்யப்பட்ட ஒளிப்பதிவாளருக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டு, சுட்டுக் கொல்லப்படுகிறார். மருத்துவமனையில் பிடிக்கப்பட்ட வெளிநாட்டுப் பெண்ணை கழுத்தளவு தரையில் புதைத்து கல்லால் அடித்துக் கொல்லும் தண்டனைக்கு ஆணாக வேடமிட்ட ஒசாமாவுக்கு தண்டனை வழங்கும் நேரம் வருகிறது.

முல்லா சென்று பஞ்சாயத்துக்காரரின் காதில் ஏதோ சொல்கிறார். அவரின் வேண்டுகோளுக்கிணங்கி, அந்தக் கிழட்டு முல்லாவுக்கு ஒசாமா கட்டி வைக்கப்படுகிறாள். அம்மாவைத் தேடும் அவளின் அழுகையைக் கவனியாமல் அழைத்துச் செல்லும் முல்லா தன் அந்தப்புரத்தில் உள்ள மனைவிமார்களோடு அடைத்துவிடுகிறான்.

அவர்கள் தங்கள் சோகக் கதையைப் பகிர்ந்து கொண்டவாறு கிழவனை சபித்தபடி ஒசாமாவை சிங்காரிக்கின்றனர். இரவானதும் கிழவர் வருகிறார். அறை அறையாய்த் தேடுகிறார். பதுங்கு குழிக்குள் ஒளிந்திருப்பவளை எழுப்பி அவளுக்கு எந்தப் பூட்டு வேண்டுமென பூட்டுகள் செய்து விடப்பட்ட சரமாலையைக் காட்டுகிறார். அதில் உனக்கு எதுவும் பிடிக்கவில்லையா? என்றபடி பெரிய பூட்டு ஒன்றை எடுத்து உனக்காகவே இது என்று காட்டுகிறார்.

ஒசாமாவை அழைத்துக் கொண்டு ஏணிப் படியேறி மாடிக்கு செல்கிறார். மற்ற மனைவிகள் ஜன்னல் திறந்து பார்க்கின்றனர். கிழவர் பெரிய கதவு வழியாக மாடியிலிருந்து வெளிப்பட்டு பால்கனியில் கொதிக்க வைக்கப்பட்டிருக்கும் நீரில் அமர்ந்து தன்னை சுத்தம் செய்து கொள்கிறார். சிறைக் கம்பிகளின் சத்தமும் ஒசாமா ஸ்கிப்பிங் ஆடும் காட்சியும் புலப்படுகிறது. படம் வலியைத் தந்தபடி நிறைவடைகிறது.

ஒசாமாவின் குழந்தைத் தனத்துக்கு அவ்வப்போது அவள் ஆடும் ஸ்கிப்பிங்கைக் காட்டி, பின் அதனையே துயரத்தை வெளிப் படுத்தும் கருவியாகவும் பயன்படுத்தியிருப்பது இயக்குநரின் சிறப்பு. பெண்களை சிறையிலடைக்கும்போது வரும் கோழிகளின் சத்தம், பின்னணியில் சின்ன சின்ன இசை சேர்ப்புகளில் அதிர்வு என ஒளிப்பதிவுக்கு இணையானது முகமது ரேஷா தர்வாஷியின் இசையும் ஒலிச் சேர்ப்பும்! கொண்டாட்ட வீடு தாலிபான் வரவுக்காக சாவு வீட்டைப் போல் மாறுகிறது.

அவர்களின் அழுகைச் சத்தத்தோடு அடுத்து காட்சியின் குர்-ஆன் ஓதுதல் தொடங்குகிறது. தான் பெற்ற அனுபவத்தைக் கொண்டு தன் முதல் முழு நீளப் படத்தை எடுத்திருக்கும் இயக்குநர் சித்திக் பர்மக் தலிபான் ஆட்சியாளர்களால் நாடு கடத்தப்பட்டவர். அவர்களின் ஆட்சி முடிந்ததற்குப் பிறகு வந்து 2003இல் ஆப்கானிலேயே எடுத்த படம் ஒசாமா.

பார்வைகளிலேயே பயத்தைப் பிரதிபலிக்கும் கண்கள் ஒசாமாவாக நடித்த மரினா கொல் பஹாரியினுடையது. அத்தனை அர்த்தம் அந்தக் கண்களில். எஸ்பான்டியாக நடித்த ஆரிப் ஹெராட்டி, அம்மாவாக நடித்த சுபைதா சாகர் அனைவரும் அற்புதமான ஆற்றலை வெளிப்படுத்தியுள்ளனர்.

பெண் தன் மீது சுமத்தப்பட்ட உடை, அலங்காரம் உள்ளிட்டவற்றிலிருந்து வெளியேறி, ஆணைப்போல வசதியாக வாழப் பழக வேண்டும் என்றார் தந்தை பெரியார். ஆனால் கண்ணாடியில் படிந்த நீராவியில் சடையுடன் கூடிய சிறுமியை வரைந்து பார்க்கும் ஒசாமாவின் மாற்றம் அவள் விரும்பி ஏற்றதல்ல. அவள் தாய் செய்ததும் ஆசைக்காக, அலங்காரத்திற்காக அல்ல.

வாழ வழிதேடி பால் மாறிவேடமிட்டவளை ஆணாதிக்கம் நிறைந்த மதம் நசுக்குகிறது. மீண்டும் பெரியார் சொன்னதுதான்: எலிகளால் பூனைக்கு விடுதலை கிடைக்குமா? ஒருவேளை கிடைத்தாலும் ஆண்களால் பெண்களுக்கு விடுதலை கிடைக்காது.

அபோகலிப்டோ

உலகிலேயே மனித இனம் ஒன்றுதாள் தன்னைத் தானே அழித்துக் கொள்ளும் பண்புடையது.. இன்று பொருளுக்கும் பணத்துக்கும் மதத்துக்கும் நாட்டுக்கும் அடித்துக் கொண்டு மரித்துப் போகும் மனித இனம் தன் ஆரம்ப நாள்களிலும் குழுவாகப் பிரிந்து சண்டையிட்டது. காடுகளும் இயற்கையும் அழியாமல் இருந்த காலத்தில் காடுகளுக்குள் வாழ்ந்தவர்கள் தங்களுக்குள் குழுவாகப் பிரிந்திருந்தனர். இத்தகைய குழுக்களின் தொகுப்புக்கென தனித்ததொரு நாகரிகமும் இருந்தது. அத்தகைய தொன்மையான நாகரீகங்களில் ஒன்று மாயன் நாகரிகம்.

இயற்கையிலிருந்து முற்றிலும் விடுபட்டு விடாமல் கற்கருவிகளை அதிகம் பயன்படுத்திய காலத்தில் நடக்கிறது கதை. காட்டுப் பன்றியை வேட்டையாடும் தீவிரத்தோடு தொடங்கும் படம் இரத்தமும் சதையுமாக (உண்மையாகவே) நகர்கிறது. உணவுக்கான வேட்டை-யாடுதலில் பன்றியைப் பங்கிடும் கதாநாயகன் கருஞ்சிறுத்தை பாதம் (Jaguar paw) அதன் இருதயத்தையும் பிற உறுப்புகளையும் அறுத்தெடுத்து பிரித்துக் கொடுக்கும்போது தோன்றும் முதல் அருவருப்பு போகப் போக விறுவிறுப்-பாகி விடுகிறது. உணவும் இனப்-பெருக்கமும் மட்டுமே முக்கியத் தேவை-களாயிருந்த காலத்தில் வாழ்ந்த அந்தக் கூட்டத்தின்மீது மற்றொரு கூட்டம் நடத்தும் திடீர்த் தாக்குதலில் பலர் கொல்லப்பட்டும் உடல் வலுவானவர்கள் மட்டும் பிடிக்கப்பட்டும் விற்பனைக்கு அழைத்துச் செல்லப்படுகின்றனர். கடவுளுக்கு பலியிடுவதற்காக வாங்கப்படும் அவர்கள் ஒவ்வொருவராக நரபலியிடப்படுகின்றனர்.

இவர்களை அழைத்துச் செல்லும்போதே உயரிய மேடையின் படியில் ஏதோ உருட்டி விடப்படுவது காட்டப்பட்டிருக்கும். ஆனால் இவர்கள் மேலே அழைத்துச் சொல்லப்பட்டபின்தான் உருட்டி விடப்பட்டவை பந்துகளோ கற்களோ அல்ல தலைகள் என்ற உண்மை நம்மை உறைய வைக்கும். பலியிடப்படுபவர் உடலிலிருந்து ஒரே குத்தில் இருதயம் உருவப்படும்போது முதலில் பன்றிக்கு நிகழ்ந்தது நம் நினைவுக்கு வந்து விடுகிறது.

கதாநாயகன் வெட்டப்பட இருக்கும்போது தோன்றும் சூரியக் கிரகணத்தால் கடவுளின் அணை என்று கூறி அவனையும் அவன் தொடர்ந்தோரையும் விட்டு விடுகிறார்கள். விற்பனைக்கு அழைத்து வந்தவர்களை வீணாக அனுப்ப முடியுமா குறி பார்த்து எறிந்து பழகி விளையாடுகிறார்கள் அழைத்து வந்தவர்கள். மற்றவர்கள் மாண்டு விட தப்பிச் செல்லும் நாயகன் இவர்களின் தொடர் வேட்டையையும் தாண்டி தான் மறைத்து வைத்துவிட்டு வந்த மனைவியையும் குழந்தையையும் தேடிச் செல்கிறார்.மாயன் நாகரிக மக்களின் மொழி புரியத் தேவையில்லை; என்னும் அளவுக்கு இயற்-கையின் பிரம்மாண்டத்தையும் அவர்களின் வாழ்க்கையையும் காட்சியில் உணர்த்துகிறார் இயக்குநர் மெல்கிப்சன். வரலாற்றுக் கதைகளை தொடர்ந்து எடுத்து வரும் மெல் கிப்சனின் இந்தப் படம் 2006 இறுதியில் அமெரிக்காவில் வெளியானாலும் இந்தியாவில் இந்த மாதம்தான் வெளியிடப்படுகிறது.

உரிய ஆய்வுக்குப் பிறகே எடுக்கப்பட்டிருப்-பதாக சொல்லப்பட்டாலும் விமர்சனங்களும் எதிர்வினைகளும் தொடர்ந்து வருகின்றன. கணிதத்திலும் வானியலிலும் சிறந்திருந்த மாயன் நாகரித்து மக்களை காட்டுமிராண்டிகளாகவும் ரத்த வெறி பிடித்தவர்களாகவும் காட்டியிருப்பதாக ஆய்வாளர்கள் பொங்குகிறார்கள். அமாவாசை அன்றுதான் சூரிய கிரகணம் வரும் என்பதுகூட தெரியாமல் சூரியகிரகணம் தோன்றிய அன்றே முழு நிலவு தோன்றுவதாக காட்டப்படும் அளவுக்கு தெளிவற்ற படம் என்றும் கொலம்பஸ் வருகைக்கு முந்திய மக்களின் வாழ்க்கையை கொச்சைப்படுத்தியிருப்பதாகவும் எதிர்க்குரல் எழுந்திருக்கிறது.

கதை நிகழும் காலத்தில் தெளிவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டு உண்மையெனப்படுகிறது. ஏனெனில் முந்தைய மாயன் நாகரிகத்தில்தான் பிடுமிடு போன்ற அமைப்புடைய கட்டடம் இருந்தது. நாடு தேடிப் புறப்பட்ட கப்பல்கள் வந்து சேர்ந்தது பிந்தைய மாயன் காலத்தில் இரண்டும் காட்டப்படுவதால் இந்தக் குற்றச்சாட்டு எழுகிறது.

பள்ளத்துக்குள் மனைவியும் குழந்தையும் ஒளிந்திருக்க மழை கொட்டி பள்ளம் நிரம்பத் தொடங்குகிறது. நிறைமாதக் கர்ப்பிணியான அவள்தன் மகனைக் காக்க அவனைத் தோளில் தூக்கியபடி இருப்பவருக்கு பிரசவ வலி வருகிறது. முக்கி முனகும் பெண் கழுத்தளவு தண்ணீரில் நின்றபடியே குழந்தையைப் பெற்றெடுக்கும் காட்சி ஒரு நிமிடம் நம்மை ஆட்டி விடுகிறது.

கதையின் நிறைவுக் காட்சிகளில் கதாநாயகனை எதிரணியினர் இருவர் துரத்தி வருகின்றனர். மூவரும் எதிரில் ஏதோ புதிதாய் ஒன்று இருப்பதைக் கண்டு திகைத்து நிற்கிறார்கள். எதிரில் கப்பல் ஒன்று வந்து நிற்கிறது. கப்பலை அது வரை பார்த்தறியாத எதிரணியினரும் மிரண்டு நிற்க நாயகன் மீண்டும் தப்பி மனைவி குழந்தைகளை அடைகிறான். பின்னர் அது என்னவென்று கேட்கும் மனைவியிடம் "என்னவென்று தெரியவில்லை. ஆனால் அதில் மனிதர்கள் வந்திறங்கினார்கள் என்கிறார் நாயகன். நாம் அதை நோக்கிப் போகலாமா எனக் கேட்கும் மனைவியிடம் `வேண்டாம். நம் காட்டை நோக்கி சென்று புதிய வாழ்க்கையை ஆரம்பிப்போம் என்று மீண்டும் காட்டுக்குள் அழைத்துச் செல்கிறான்.

அந்தக் கப்பல் அவர்களை மட்டுமல்ல தங்கள் ஒட்டு மொத்த தங்கள் இனத்தையே அழிக்கப் போகிறது என்பதை அறியாமலேயே!

- சமா.இளவரசன்,

உண்மை ஜூலை 16-31

நன்றி: உண்மை மாதமிருமுறை இதழ்

மூடநம்பிகையை வளர்க்கும் சந்திரமுகி

இதுவரை வெளிவந்த ரஜினி படங்களைப் போலல்லாமல் கதைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து எடுக்கப்பட்ட படமாகவும், இது ரஜினி படமல்ல, ரஜினியும் நடித்திருக்கும் படமாகவும் பத்திரிகைகளாலும் ஊடகத்தினராலும் அறிமுகப்படுத்தப்படுகிற படம் ‘சந்திரமுகி’. ரஜினிகாந்தின் திரைப்படத்திற்கு ‘சந்திரமுகி’ என்று பெண் பெயர் வைக்கப்பட்டபோதே, தனது கதாபாத்திரத்தின் பெயரையே படத்தின் பெயராக சுமார் 10 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வைத்துக் கொண்டிருந்தவரிடம் ஏற்பட்ட மாற்றமாகவும் கருதப்பட்டது. மேலும், தொடர்ந்து தன்னைச் சார்ந்தவர்களின் பெயரில் தானே தயாரிப்பாளராகவும் இருந்து வசூலை மூட்டை கட்டிய ரஜினி, சிவாஜி குடும்பத்தினரின் தயாரிப்பில் நடிக்க, தானே முன் வந்து ஏற்பாடு செய்ததும் வியப்பாகப் பேசப்பட்டது.

கஷ்டப்படும் சிவாஜி குடும்பத்திற்கு கை கொடுக்கும் முகமாகத்தான் இந்த உதவியை ரஜினி செய்கிறார் என்ற கருத்தும் காற்று வாக்கில் கலந்துவிடப்பட்டது. ஆனால் இத்தனை செய்திகளுக்கும் பின்னணியில் இருப்பது, ‘பாபா’ படம் கண்ட மாபெரும் தோல்வி மற்றும் எதிர்ப்பு என்பதை மக்களும் உணராமல் இல்லை.
தன் சொந்த பேனரில் படத்தைத் தயாரித்தால் படத்திற்கு எதிர்ப்புக் கிளம்புமோ என்ற எண்ணம் தான், சிவாஜி குடும்பத் தயாரிப்பு என்னும் பெயரில் படம் செய்யக் காரணம். அதுவும் ‘கஷ்டப்படும்’ சிவாஜி குடும்பம் என்ற அடைமொழியையும் கொடுத்து பரிதாப உணர்ச்சியை பாதுகாப்புக் கவசமாக்கிக் கொண்டு விட்டதாகவும் கூறுகிறார்கள் விவரமறிந்தவர்கள்.

மேலும் அவர்கள் கூறும் பழைய நிகழ்வு ஒன்று உதவிக் கரம் நீட்டும் சந்திரமுகத்தாரின் மற்றொரு முகம் காட்டுகிறது. படையப்பா படத்தில் ரஜினியுடன் நடித்த சிவாஜி, அதே போல் தங்கள் தயாரிப்பில் ரஜினியும் ஒரு படம் நடித்துக் கொடுக்க வேண்டும் என்று கேட்டபோது (கமல்ஹாசனுக்கு தேவர் மகனில் நடித்துக் கொடுத்து, ‘கலைஞன்’ படத்தை தங்கள் தயாரிப்பில் தயாரித்ததுபோல) தனது அடுத்த படத்தின் தயாரிப்பில் ஈடுபடும் பத்துபேரில் ஒருவராக சேர்ந்துகொள்ளுமாறு ரஜினி தந்த பதில் கேட்டு, சிவாஜி வாயடைத்துப் போனார் என்கிற பழைய பத்திரிகைக் குறிப்புகளையும் காட்டுகிறார்கள் அவர்கள்.திரைப்படத்தை விமர்சித்து விட்டுப் போகாமல் பின்னணிகளைப்பற்றி ஆராய வேண்டியதற்கும் ஒரு பின்னணி உண்டு. மேற்கண்ட செய்திகளெல்லாம் ஏற்படுத்தியிருக்கும் பிம்பம் சரியானதா என்பதுதான் அது. ‘மணிச்சித்திரத்தாழ்’ மற்றும் சில படங்களின் தழுவல். ‘பஞ்ச்’ டயலாக் இல்லாத படம் என்றெல்லாம் கூறப்படும் விமர்சனங்களைப் போலன்றி நாம் கவனம் செலுத்தப்போவது மனோதத்துவ இயல் நிபுணராக வந்து ‘ஆவி’ விரட்டும் பணியில் ஈடுபடும் ரஜினியின் சரவணன் கதாபாத்திரம் பற்றித்தான்.
தன்னைப் படிக்க வைத்து வளர்த்த செந்தில்நாதன் (பிரபு) குடும்பத்தார் புதிதாக வாங்கியிருக்கும் வேட்டையன் ராஜாவின் அரண்மனை பற்றிய வசந்திகளைப் பற்றிப் படித்து தெளிந்து விட்டு, அவர்கள் அங்கே தங்க அனுமதி தருகிறார் சரவணன். பூஜை புனஸ்காரங்களுக்குப் பிறகு வேட்டையபுரம் அரண்மனையில் குடியேறுகிறார்கள் பிரபுவும், ஜோதிகாவும் (கங்கா).
வேட்டையன் ராஜா, தன் ஆசை நாயகியாக வைத்துக்கொள்ள விரும்பிய ஆடற் கலை நாயகிதான் சந்திரமுகி. சந்திரமுகியோ மற்றொரு ஆடற் கலைஞன் குணசேகரனை விரும்புவது தெரிந்த வேட்டையன் சந்திரமுகியின் கண்முன்னே காதலனைக் கொன்றுவிட்டு, ‘லக்க லக்க லக்க’ சொன்னபடியே சந்திரமுகியையும் உயிரோடு எரித்துக் கொன்று விட்டு, பின்னர் சில காலத்தில் மடிந்து விட்டதாக அந்த அரண்மனையின் கதை விவரிக்கப்படுகிறது. அவளது ஆவி அந்த அரண்மனையில் உள்ள பின் மாடியின் தெற்கு அறையில் உலவுவதால் அங்கே யாரும் செல்லக் கூடாது என்றும் கட்டுப்பாடு விதிக்கப்படுகிறது.
ஆனாலும் குறும்புக்காரப் பெண்ணான கங்கா (ஜோதிகா) அந்த ரகசியத்தை அறிய பழைய ‘பெரியவர்களின்’ பேச்சையும் மீறி அவ்வப்போது உள் நுழையத் தலைப்படுகிறார்.
ரஜினி வெளியூர் சென்றிருக்கும் நேரத்தில் சந்திரமுகியின் அறைக்குள் நுழைந்துவிடுகிறார் ஜோதிகா. அது முதல் தொடங்குகிறது நிறைய பிரச்சினைகள். பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க சரவணா (ரஜினி) தோன்றுகிறார்; துப்பறிகிறார்; அங்குள்ள திருமணமான மற்றும் திருமணமாகாத பெண்களோடு விளையாடுகிறார்; வடிவேலுவை பயமுறுத்துகிறார்.
ரஜினியின் ஆதரவோடு நாசர் மகளுக்கும், எதிர் வீட்டு ஆடற்கலைஞனுக்கும் திருமணம் நிச்சயமாகிறது. அந்த நிகழ்வின் முடிவில் வினித் (ஆடற்கலைஞன்) ஜோதிகாவிடம் தவறாக நடக்க முயல்வதாகப் பிடிபடும்போது, தவறு ஜோதிகா மேல்தான் என்று ரஜினி உண்மையைத் தெரிவிக்க, கோபம் கொள்ளும் பிரபு உள்ளிட்ட வீட்டுக்காரர்கள் வழக்கமான ரஜினி படம் போல அவரை விரட்டுகிறார்கள். அப்போது அதைத்தடுத்து உண்மையை விளக்குகிறார், ஏற்கெனவே அழைத்து வரப்பட்ட மந்திரவாதி. ஒரு தலையில் 10 மூளை கொண்டவரும், உலகின் தலைசிறந்த மனோதத்துவ நிபுணரின் முதன்மைச் சீடருமான இவரையா (ரஜினியை) விரட்டுகிறீர்கள் என்று கேட்டுவிட்டு, தன் உயிரைப் பணயம் வைக்கத் துணிந்திருக்கும் ரஜினியின் தியாக சொரூபத்தை அனைவருக்கும் காட்டுகிறார். ரஜினியும் தன் தியாக முகத்தை அனைவருக்கும் காட்டுகிறார்.
சிறுவயது முதலே பல்வேறு நிகழ்வுகளால் பாதிக்கப்பட்டு, அவ்வப்போது மனநிலை குழம்பியவராக வாழ்ந்து, அதை மறக்க, குறும்புக்காரராக மாறிவிடுகிற ஜோதிகா, சந்திரமுகி அறைக்குள் நுழைந்து அவளால் கவரப்பட்டு, தன்னை சந்திரமுகியாக நினைத்து, சந்திரமுகியாக நின்று, சந்திரமுகியாக மாறிவிடுகிறார். இதற்கு Spilit personality என்று அறிவியல் பெயர் என்றும், அந்த சந்திரமுகியாக மாறுகிற ஜோதிகா எதிர்வீட்டு வினித்தை தன் காதலன் குணசேரகரனாகப் பார்க்கிறார். அதற்குத் தடையாக இருப்போரைக் (மாளவிகா, பிரபு) கொல்ல முயற்சிக்கிறார். வேட்டையன் ராஜாவாக ரஜினியை நினைத்து, துர்காஷ்டமி அன்றைக்கு ரஜினியைக் கொன்று பழிதீர்க்க சந்திரமுகியாக மாறிவிட்ட ஜோதிகா துடிக்கிறார். தான் அழிந்தால்தான் சந்திரமுகி ஜோதிகாவிடமிருந்து விடுபடுவார் என்று முடிவு சொல்லும் ரஜினி, தான் தியாகம் செய்யத் தயாராகவும், அதே சமயம் ஜோதிகாவை விடுவிக்க Psychosis-லிருந்து புதிய முறையைக் கையாளப் போவதாகவும் கூறிவிட்டு, வேட்டையன் கதாபாத்திரத்தை ஏற்றுக்கொண்டு பழைய ‘பரட்டை’ காலத்து ரஜினியாக மாறிவிடுகிறார். இறுதியில் ரஜினிக்கு பதில் வேட்டையன் ராஜாவின் பொம்மையை ஆள்மாற்றம் செய்து எரித்து, சந்திரமுகியின் கோபத்தைத் தணித்து, ஜோதிகாவை விடுவிக்கிறார்.
“Slowly you are getting conscious” என்று இப்போது தன் மனோதத்துவ மருத்துவப் பாணியைக் கையாண்டு வெற்றி பெறுகிறார். தன் ஜோடியோடு பழையபடி ‘Repeat’ பாடலைப் பாடிக்கொண்டு விடைபெறுகிறார். சரி, வருவோம். சந்திரமுகியின் கதாபாத்திரத்தால் கவரப்பட்டு ஜோதிகா Spilit personality-க்கு ஆளாகிறார் என்றால், விடுவிக்கப்பட வேண்டியது ஜோதிகாவா? இல்லை ஜோதிகாவிடம் இருந்து சந்திரமுகியா? ஜோதிகா தானே விடுவிக்கப்பட வேண்டியவர். சந்திரமுகியின் ஆசையைத் தீர்த்து அவரை ஜோதிகா உடலிலிருந்து விடுவிக்கவே போராடுகிறார் ரஜினி.
மந்திரவாதி, என்னால் முடியாததை மனோவியல் மருத்துவர் ரஜினி செய்ய முடியும் என்று சொல்கிறார். ரஜினியோ மந்திரவாதியின் பக்கபலமும் அவசியத் தேவை என்று துணைக்கழைக்கிறார். சந்திரமுகியின் ஆசையைத் தீர்த்து, ஆவியை வழியனுப்பி வைக்கும் பழைய ‘டெக்னிக்’குக்கு மனோவியல் என்று புதிய முலாம் பூசுகிறார்கள். அப்படியானால் மந்திரவாதி என்ன செய்கி றார்? தனது சிஷ்யர்களை வைத்து பெரிய ரங்கோலிக் கோலம் போட்டு அதன் நடுவில் சந்திரமுகியாகத் துள்ளும் ஜோதிகாவைப் பிடித்து அமுக்குகிறார். மந்திரவாதிக்கே உரிய தோரணையோடு “யார் நீ?” என்று மிரட்டலாக கேள்வி கேட்கிறார். சரி, மந்திரவாதி முயற்சியால்தான் ஜோதிகா விடுவிக்கப்படுகிறார் என்றால், ரஜினியோ மனோதத்துவ நிபுணரின் தோரணையோடு, “உன் பெயர் என்ன?” என்று அமைதியாகக் கேட்கிறார்.
எதனால் விடுவிக்கப்பட்டார் ஜோதிகா? தெளிவில்லை. ‘என்னதான் அறிவியல் என்றாலும் மந்திரங்களெல்லாம் வேண்டும்’ என்கிற பழைய பல்லவியைத்தான் ‘Repeat’ செய்கிறார்கள். பாபா - நாத்திகம் பேசி ஆத்திகனானார். சரவணன் - அறிவியல், மருத்துவம் பேசி மந்திரத்தை நாடுகிறார். வழக்கமான ரஜினிபோல், “எனக்கா தெரியாது?” என்று வரிந்துகட்டி ‘தத்திந்தோம்’ என்று சங்கீதம் பாடுகிறார். பெண்களைப் பற்றிக் கவலைப்படும் ஆண்களின் மனதைப் படிக்கிறார் (Mind Reader) . அவர்கள் வயிற்றில் புளி கரைக்கிறார். கிளைமாக்சுக்கு முன்பு பாவமாகக் காட்சி தருகிறார் (வழக்கம்போல). இரட்டை அர்த்த வசனம் பேசுகிறார். பார்க்கும் பெண்களையெல்லாம் வலையில் விழ வைக்கும் வல்லமை பெற்றிருக்கிறார். என்னதான் புதுசாக செய்திருக்கிறார்? வழக்கம்போல ரஜினியின் ராசிக்காக ‘பாம்பு’ ஒன்று வந்து போகிறது 30 அடியில். எக்ஸ்ட்ரா பிட்டங்கா, ஆங்காங்கே pshyco, pshycic என்று ஆங்கில வசனம் பேசுகிறார். வேறு புதிதும் இல்லை. புதுமையும் இல்லை. பெண் வில்லியாக அகிலாண்டேஸ்வரி வருகிறார். எதற்கென்று கடைசி வரை தெரியவில்லை.
“எந்தத் தொழில் செய்தாலென்ன

செய்யும் தொழில் தெய்வமென்று”
பட்டுக்கோட்டை பாட்டில் சொன்னதை repeat செய்திருக்கிறார் ரஜினி. நாமும் ஒரு பட்டுக்கோட்டையார் பாடலை repeat செய்வோமா?

“வேப்பமர உச்சியில் நின்னு

பேயொன்னு ஆடுதுன்னு

விளையாடப் போகும்போது

சொல்லி வைப்பாங்க - உந்தன்

வீரத்தைக் கொழுந்திலேயே

கிள்ளி வைப்பாங்க - அந்த

வேலையற்ற வீணர்களின்

மூளையற்ற வார்த்தைகளை

வேடிக்கையாகக் கூட நம்பிவிடாதே”

- என்று பட்டுக்கோட்டை பாட்டில் சொன்னானே

ரிப்பீட்டு!

நன்றி: உண்மை மாதமிருமுறை

ஒத்தை ஆள் ஓட்டப்பந்தயம் - பவானந்தி

ஒத்தை ஆள் ஓட்டப்பந்தயம் - பவானந்தி

‘அதோ வர்றார்’ ‘இதோ வர்றார்’ என்று இவர்களும், ‘நான் எப்ப வருவேன்; எப்படி வருவேனெல்லாம் தெரியாது, ஆனா வரவேண்டிய நேரத்தக்கு கரெக்டா வருவேன்னு’ அவரும் அள்ளி விட்டுக்கிட்டு இருக்க, ‘அப்போ வரும், இப்போ வரும்’-ன்னு இழுத்துக்கிட்டு இருந்த படமும் வரப்போகுதாம்.அடாடாடா! இந்தப் பத்திரிகைகாரனுங்களுக்குப் பொறுக்க முடியலைப்பா!
சிவாஜி மொட்டை போட்டிருக்காரு.... சிவாஜி கொட்டை போட்டிருக்காரு... சிவாஜி-ல 6 பாட்டு, 7 பைட்டு (அடப் பண்ணாடைங்களா, எல்லா எழவு படத்திலயும் ‘அது தாண்டா இருக்கு’) 72 குட்டிகளோட வெளிநாட்டுல டான்ஸ்-ன்னு தினம் தினம் செய்தி. சந்திரமுகி படத்தில வந்த லாபத்தில நடிகர் திலகம் சிவாஜி குடும்பத்துக்கு உதவுற நோக்கில அஞ்ஞ்ஞ்ஞ்ஞ்ச்சு கோடி ரூபாய் கொடுத்துட்டு, ஏதோ தனக்காக வெறும் 23 கோடி மட்டும் தான் எடுத்துக்கிட்டாருன்னு சேதி வருது. பாபா-வுல ஏற்பட்ட பயத்தில தான் சிவாஜி குடும்பத்தின் பெயரில படம் பண்ணா, பிரச்சனை இருக்காதுன்னு முடிவு செஞ்சு செய்ததுதான் ‘சந்திரமுகி’ங்கிறது ஊரறிஞ்ச ரகசியம். அதிலயும் பிரச்சினை வந்துடக் கூடாதுங்கிறதுக்காகத் தான், சிவாஜி குடும்பத்துக்கு உதவுற நோக்கத்தில பண்ணதுன்னு ஒரு செய்தியப் பரப்புனதே! (ஏதோ சிவாஜி புள்ளைங்களை தவிக்கவிட்டுப்போனது மாதிரியும், இவரு தூக்கி நிறுத்தினது மாதிரியும் ஒரு பில்டப்) அவரு உதவுனது எப்படின்னு பிரிச்ச லாபத்திலயே தெரியுதே!.
அதே மாதிரி சரிஞ்சு போன ஏ.வி.எம்.-மைத் தூக்கி நிறுத்தத்தான்னு இந்தப் படத்துல நடிக்கிறார்னு சொன்னாலும் ஆச்சரியப்பட முடியாது.
படம் 150 கோடிக்கு வித்திருக்கு... 200 கோடிக்கு வித்திருக்கு... 600 பிரிண்ட் போட்டிக்கு... ஜேம்ஸ்பாண்ட் படத்தை விட அதிகமா மொத்தம் 4,500 தியேட்டரில ஓடப்போகுது... தலைவரின் உலக சாதனை.அப்படின்னு தெருக்கோடில நின்னு செ.கு.செ. அனுப்பிச்சிட்டிருக்கான் நம்ம பய. கோடியில புரள்ற இவுங்க படத்தை வித்துட்டு பக்காவா இருக்க, இந்தப் பத்திகைக்-காரனுக பக்கம் பக்கமா செய்தி போட்டு பரப்பரப்புன்றானுங்க.மோர் அபிஷேகம், பால் அபிஷேகம், பீர் அபிஷேகம், டிக்கெட் வாங்கப் பெரிய கியூ. இதுக்கெல்லாம் எட்டுக் காலத்துக்கு செய்தி! ‘சிவாஜி’ டிக்கெட் வாங்கி சாதனை செஞ்சவங்க டிக்கெட்டோட போஸ் கொடுக்கிற மாதிரி போட்டோ கால் பக்கத்துக்குன்னு ஒரே அலப்பறையைக் குடுக்கறானுங்க.படத்தைப்பத்தி ரகசியத்தை வெளியிட்டுட்டாராம் ரஜினி. படம் ‘கருப்புப் பணத்தை ஒழிக்கிறது பத்தியாம்’. ‘யப்பா... வாயால சிரிக்க முடியலப்பா....’ கருப்புப் பணத்தைப் பத்தி யார் பேசுறது.. ரஜினியும், ஷங்ரும், ஏ.வி.எம்.முமா?
அப்படின்னா சங்கராச்சாரி ஒழுக்க வாழ்வைப் பத்தியும், ஜார்ஜ் புஷ் கம்யூனிசத்தைப் பத்தியும், ஆர்.எஸ்.எஸ். அகிம்சையப் பத்தியும் பேசினாலும் நம்ம கேக்கத்தான் வேணுமா? அடப்பாவிங்களா.சரி, படம் இத்தனை கோடி, அத்தனை கோடிங்கிறாங்களே, வருமான வரித்துறையென்ன வரிசையிலயா நிக்குது டிக்கெட் வாங்க?
கோடம்பாக்கத்தில மத்த படத்தோட நிமையையெல்லாம் என்னன்னு பார்த்தா, நல்ல தியேட்டர்களை இவங்க மொத்தமா எடுத்தக்கிட, வேற தியேட்டர் கிடைக்காம, எடுத்த படமெல்லாம் பெட்டியில தூங்குது. இந்தா விடுறேன், அந்தா விடுறேன்னு புதுப்படங்களை மிரட்டி 2 மாசமா வேற படத்தையே வரவிடாமப் பண்ணதில, வட்டிக்கு வாங்கி படம் பண்ணவனெல்லாம் பொட்டிய வச்சுகிட்டு புலம்பியபடி நிக்கறாங்க.
அப்படியும் யாராவது பெரிய படத்தை ரிலீஸ் பண்ணப்போனா ‘சிவாஜி’ சமயத்தில விட்டா மத்த படம் ஓடாதுன்னு அல்லக்கை பத்திரிகைகளை எழுதவச்சு நிறுத்திப்புட்டாங்க.கூட ஓடுறவனையெல்லாம் தடுத்து நிறுத்தி ஓரங்கட்டிப்புட்டு, ஒத்தை ஆளா பந்தயத்தில ஓடி, ‘நான் ஜெயிச்சுட்டேன், நான் ஜெயிச்சுட்டேன். என்னைய அடிக்க எவனுமில்லை’ன்னு கத்துற ‘இந்தப் பொழப்புக்கு......’ வேணாம்வுடுங்க!

நன்றி: 1.உண்மை - மாதமிருமுறை இதழ்
2.மூட நம்பிகையை வளர்க்கும் சந்திரமுகி -உண்மை